489 



bij b wit gekleurd. Beiden groeijen met elkander al- 

 gemeen aan slootkanten. 



Reichenbach zegt van P. Hydi'opiper ))flores ex 

 albo-viriduli" en laat er een weinig verder op volgen 

 )) forma floribus exacte roseis est fortasse = Persi- 

 cario-Hydropiper?'''' Deze vermoedelijke hybride 

 vorm van P. Persicaria en P. Hydropiper is zeker- 

 lijk niet de hierboven genoemde forma virlde-rubel^ 

 lum^ daar deze, uitgenomen de kleur van het peri- 

 gonium , in allen opzigte met de forma vii-ide-album 

 overeenkomt. 



Verder zijn de beide volgende variëteiten van P. Hy- 

 dropiper door mij waargenomen, als 



a. densiflorum Braun elatum ; spica terminali , 

 densa, cylindrica; floribus axillaribus, confertis. 



Verschilt van de normale species door eenen hoo- 

 geren stengel, met vele afstaande takken, breedere 

 donkergroene bladeren, eenigzins grootere vruchten. 



Bij '* Hage aan slootkanten onder de gewone soort» 

 Aug. Sept. 



y. angustifolium Br. pusillum ; caule depresso ^ 

 foliis parvis , lineari-lanceolatis ; spicis paucifloris. 



Van I tot naauwelijks 1 voet hoog^ de stengel is 

 opgaande, aan den voet wortelende, de bladeren 

 smal lancet vormig , de aren uit weinige, soms 2 a 4 

 bloemen bestaande, de bloemen tot bijna aan den 

 wortel in de oksels geplaatst. 



Aan slootkanten in weiland, tusschen de gewone 

 soort , bij Delft en '« Hage. Augustus en Sep- 

 tember. 



