491 



plant hebben opgesteld. Zoo noemt braün de spicae 

 erectiusciilae ^ Jiliformes , interruptae incrassatae. 

 Reighenbach zegt dat dezelve erectae, interruptae 

 zijn, terwijl bluff en fingerhitth de spicae als Ji- 

 liformes laxae elongatae cernaae beschrijven. 

 Verder vindt men de ochreae bij braun als arcte 

 vaginantes , bij reichenbagh als infundihulares be- 

 schreven; even zoo ook heeten de bladeren dan eens 

 oblongo-lanceolata ^ acuminata^ dan weder exacte 

 lanceolata of lanceolata, acuta. Door waarneming 

 is het mij gebleken dat, ten minste voor onze P. du- 

 bium in de diagnose, noch van spicae erectiusculae ^ 

 incrassatae of spicae erectae enz. sprake kan zijn , 

 daar zoowel het een als het ander niet op alle spe- 

 cimina dezer soort van toepassing en derhalve onjuist is 

 en dat men in de diagnose dezer species deze deelen 

 niets meer dan laxae, interruptae \3.\inoQmQn. Ge- 

 schikter kannen de verschillende wijzigingen in de ge- 

 daante der spicae en van andere deelen bij de onder- 

 scheidene vormen van P. dubium in aanmerking komen. 

 In het algemeen onderscheidt P. dubium zich van 

 P. Hydropiper door den niet scherpen smaak, het 

 niet klierachtig gestippelde perigoniura en de glim- 

 mende aan weerszijden bultige vruchten; van P. mi- 

 nus door de veel breedere, aan de basis niet afge- 

 ronde bladeren , de lossere en meer afgebrokene aren , 

 de tweemaal grootere bloemen en driemaal grootere 

 vruchten. De bladeren zijn zonder glans, zelden 

 zwart gevlekt. De gedaante derzelve is die van de 

 breed eirond-lancetvormige tot de langwerpig lancet- 



