497 



P. laxifloro-Persicaria Bluff en Fingerh. 



Bastaard uit P. dahium en P. Persicaria. 



P. dubio- Persicaria komt in raeer dan eenen vorni 

 voor, van welke vormen ik hier voorloopig slechts 2 

 zal opgeven en wel eene 



a. forma palustris. 



b. forma pratensis. 



De forma palustris is 2i a 3| voet hoog, sterk en 

 eenigzins wijd getakt 5 de internodia zijn zeer lang, 

 aan de nodi geknikt: de bladeren lancetvormig ge- 

 spitst: de aren lang gesteeld, 2 of 3 bijeen geplaatst, 

 bladerloos of slechts van een enkel blad voorzien. 



De forma pratensis is iets hooger dan één voet, 

 eveneens sterk, doch meer onregelmatig, getakt; de 

 internodia van zeer ongelijke lengte, sommige dik- 

 wijls I van de geheele lengte der plant bedragende; 

 de bladeren meer dan de helft kleiner dan bij de 

 forma palustris, lancetvormig en stompachtig; de 

 aren zeer lang gesteeld , zijnde de steel dikwijls 3 

 maal langer dan de aar zelve. 



P. diibio-Persicaina groeit steeds afzonderlijk on- 

 der de stamouders; de bloemen zijn onvruchtbaar, 

 of brengen zeldzaam onvolkomene vruchten voort, 

 welke op die van P. Persicaria gelijken. 



In het slijk, aan den kant van sloolen en iu 

 \\ eiland bij "'s Hage. September (zeldzaam). 



POLYGONUM MINORE-PERSICARIA Brato. 



Caule elongato-adscendente , ramosissimo; foliis li- 

 neari-lanceolatis 5 acutis, glabriusculis ; ochreis arde 



35 



