498 



vaginantibns, adpresse setosis, cilialis; spicis cylin- 

 dricis, incrassatis, interruplis; perigoniis eglandulosis , 

 subenerviis. 



Bastaard uit P. mi?ms en P. Persicaria. 



Verschilt van P. duhio-Persicaria^ waarmede zij 

 vele overeenkomst heeft door eenen opgaanden sten- 

 gel , veel smallere bladeren , dunnere aren en klei- 

 nere bloemen. De stengel heeft eeue hoogte van 

 1 a 2 voeten, (volgens braun dikwijls 4 a 5 voet,) is 

 sterk getakt met vele eind- en okselstandige aren. 

 De bloemen zijn onvruchtbaar of brengen enkele on- 

 volkomene vruchten voort, die in grootte het midden 

 houden tusschen die van P. minus en P. Persicaria. 



Groeit afzonderlijk tusschen de stamouders. Is 

 zeldzamer dan P. diibio-Persicar'ia. 



Gevonden aan eene sloot in weiland bij '* Hage. 

 September. 



POLYGONUM PERSICARIA L. 



Spicis oblongo-cylindricis , densis, erectis vel sub- 

 nutantibus^ floribus hexandris; foliis ovatis, elhpticis 

 lanceolatisve, marginem versus et in costis adpresse 

 pilosis 5 ochreis hirsutis , longe ciliatis , pedunculis pe- 

 rigoniisque laevibus nervosis; cariopsibus partim tri- 

 quetris, partim convexo-planis , latere convexe basi 

 gibbo, plano basi subtumido subexcavato. 



Ofschoon LINNAEUS volgens reighenbach, in zijne 

 Flora Suecica onderscheidene soorten, zonder twijfel 

 P. Persicaria , nodosum en Lapathifolium onder den 

 eerstgenoemden naam vereenigde, bestempelde hij 



