507 



gevondene specimina, uit hoofde van de ver gevor- 

 derde levensperiode reeds meer of min verdroogd wa- 

 ren, cultiveerde ik dezelve in dezen zomer en vond 

 aan de gecultiveerde specimina dezelfde kenmerken, 

 doch duidelijker terug, ofschoon de habitus en de vorm 

 der bladeren dezer laatste eenigzins van de in het 

 wild gevondene verschilt, welk verschil ik echter wel 

 aan de standplaats der gecultiveerde planten kan toe- 

 schrijven. Uit hoofde der eigenaardige kenmerken de- 

 zer plant , die haar reeds dadelijk van hare congeneres 

 doen onderkennen en welke kenmerken, ten minste 

 bij eene eerste generatie, bleken standvastig te zijn, 

 heb ik niet geaarzeld dezelve voorloopig als species 

 aao te nemen , te meer daar zij als nieuwe species 

 meer de aandacht onzer floristen tot zich zal trekken , 

 dan als variëteit van P. Lapathifoliam Ait. (waartoe 

 zij het naaste zoude behooren) en het op deze wijze niet 

 kan missen, dat aan haar spoediger die plaats in het ge- 

 nus Pohjgo?ium worde aangewezen , welke door waar- 

 neming zal blijken, dat zij moet innemen. Naar het 

 meest karakteristieke kenmerk , het dojfïe der vruchten 

 heb ik haar den soortelijken naam van somphocar- 

 piim gegeven. 



In houding komt deze plant het meest met P. La- 

 pathifoliam overeen. De stengel is stevig, meer of 

 minder gebogen, van onderen flaauw rood gestip- 

 peld, van boven klierachtig ruw, (in de gecultiveerde 

 exemplaren is de stengel daar, waar zij niet klier- 

 achtig is, wolachtig behaard. De bladeren zijn hel- 

 der groen, ongevlekt, lancetvormig gespitst, aan 



