536 



geordende, zamenhangende reeks van verwante vor- 

 men vertoont. In onze Flora echter ontbreken de 

 Hecatomén ten eenenmale, en ontbreekt diensvol- 

 gens het verband tusschen de beide andere , uiterste 

 afdeehngen van dit geslacht. Van daar de voor ons 

 gevoel van orde en zanienhang stuitende plaatsing 

 van R. Lingua onmicldelijk na R. jïuitans. Wij 

 zijn dus wel verphgt, om die, in de vegetatie van ons 

 land zoo scherp afgescheidene groepen ook in onze 

 phytographische daarstelling aftezonderen en in ver- 

 schillende geslachten optenemen. 



Maar bovendien strekt het geslacht Ficaria 

 MÖNCH, in de Fl. B. S. op het voorbeeld van 

 DECANDOLLE aangenomen , aan de voorgestelde af- 

 scheiding tot aanbeveling , daar zij wat het kunst- 

 matig geslachtskenmerk aangaat even voldoende , 

 maar zeker meer dan gene overeenkomstig is aan de 

 Natuur. 



Eindelijk verwijs ik hen , die van de , in sommige 

 streken van ons vaderland ongetwijfeld zeer gunstige 

 gelegenheid zouden willen gebruik maken, om de 

 Water-ranonkels aan een naauwkeurig onderzoek (niet 

 alleen voor hare phytographische, maar ook en nog 

 meer voor hare biologische kenmerken) te onderwer- 

 pen, naar de voornaamste bronnen voor dit geslacht, 

 waaruit het volgende overzigt geput is: wimmer, Flora 

 von Schlesiën p. 8. fries , JSovit. Fl. suec. Mantissa 

 III. p. 51 en diens Summa veget. Scandin. I. p. 138. 

 cossoN et GERMAIN, Fl. d. euv. de Paris I. p. 8. godron , 

 Essai sur les Rénonc, dfr. transvers. rid. Nancy 



