551 



ben opgehelderd en tot genoegzame zekerheid ge- 

 bragt. En wanneer wij vroeger aanleiding vonden 

 ora de Engelschen van eenzijdige nationahteit in de 

 bewerking hunner Flora te beschuldigen i) , zoo voe- 

 len wij ons gedrongen , om het nationaal gevoel , 

 waardoor de Zweedsche natuuronderzoekers zich ten 

 duurste verpligt rekenen , om het licht , door hunnen 

 grooten landgenoot ontstoken , in zijne oorspronkelijke 

 helderheid te herstellen , en , niet met blinde vooringe- 

 nomenheid , maar met bezadigd en wijs oordeel zijne 

 schriften en leeringen van misverstand en miskenning 

 te zuiveren, — hoog te achten en te bewonderen. Wel 

 verre toch van zich binnen de grenzen hunner eigene 

 literatuur, hoe rijk overigens, te beperken, wel verre 

 van zich aftezonderen van de overige Europesche volke- 

 ren en hunnen eigen weg te bewandelen, vinden wij 

 integendeel in de Zweedsche literatuur eene zeldzame 

 bekendheid met die der Duitschers, Franschen en Engel- 

 schen , en allerwege een streven om zich , maar niet 

 lijdelijk , maar zelfstandig aan de ontwikkeling der na- 

 tuurkundige wetenschappen in die landen aantesluiten. 

 Aan hunne voorlichting dan hebben wij het, onder 

 anderen, te danken, dat die soorten van het geslacht 

 Rumex, die meer dan eene halve eeuw lang het 

 struikelblok der schranderste Botanisten geweest zijn, 

 thans eene voldoende verklaring hebben erlangd. 

 Wij weten daardoor, dat R. aquaticus en aciitus 

 beide in de Linnaeaansche schriften, bepaaldelijk in 



1) Zie bladz. 407. 



