560 



De vormen welke ais D. longifolia ia de herbariën 

 voorkomen, verdienen, voor zoo ver zij van onzen bo- 

 dem oorspronkelijk zijn , een nader onderzoek en ver- 

 gelijking met die van andere landen , vooral sedert dat 

 HATNE deze Linnaeaansche soort in tvs^ee andere soor- 

 ten heeft onderscheiden, naar den vorm en de lengte 

 der bladen en eenige andere kenteekenen en waarbij 

 de oude soort D. longifolia L. is behouden en eene 

 andere, D. intermedia door hayne is aangenomen. 



Voor het oogenblik is het doel niet om te treden 

 in de uiteenzetting eener uitvoerige synonymie, die, 

 wegens de onvoldoende overeensteiiiming bij de schrij- 

 vers, eene revisie behoeft; tot staving waarvan ik 

 slechts aanvoer, dat D. longifolia ^hï] enkele schrij- 

 vers, zelfs niet meer als soort optreedt. 



Ik zoude nu slechts wenschen deze vragen te zien 

 toegeHcht : 



1°. Is D. longifolia, zoo als de nieuwste syste- 

 matische schrijvers die thans onderscheiden , bij ons 

 te lande aanwezig? 



2"*. Tot welke soort der nieuwere schrijvers be- 

 hoort onze, tot dus verre, vrij algemeen D. longi- 

 folia L. genoemde vorm? 



De eerste vraag zou ik, naar mijne ervaring, ont- 

 kennend beantwoorden. 



In de Flora Germ, exsiccata of het Herb, nor- 

 male van REiCHENBACH , viudt men sub. u*'. 366. 

 D. longifolia L. waarbij wordt verwezen naar n'^ 

 4524 van reighenbach's Fl. Germanica en te dier 

 plaatse wordt niet alleen aangehaald de afb. van 



