4t 



son bedoeld hebben, doch ten duidelijkste behooren deze exem* 

 plaren tot R. o b t u s i f o 1 i u s. 



Onder den naam van E. Nemolapathura vond ik in 

 het herbarium een opmerkelijken vorm van R. obtusifoliusj 

 die zich van den gewonen onderscheidt door zeer kleine drie- 

 hoekige, flauw getande binnenste perigoniaal-slippen, alle met 

 zeer groote calli, zoodat deze het grootste gedeelte der klepjes 

 bedekken, waardoor de vruchtdragende tak op den eersten 

 opslag wel eenige overeenkomst met R. Nemolapathum 

 heeft. Wanneer R. obtusifolius in de schaduw groeit, 

 zijn de binnenste slippen van het perigonium nu ook wel klein, 

 weinig getand en groen, en de calli weinig ontwikkeld, doch 

 de plant, waarvan hier sprake is, was in griend bij Dordrecht 

 door den Heer van der Sande Lacoste, dus op een 

 ^■eheel verschillende localiteit als waar de forma sylves- 

 t r i s van R. obtusifolius voorkomt, gevonden. Daar ik 

 vóór vele jaren dienzelfden vorm tweemalen op geheel open- 

 liggende uiterwaarden aan de Lek bij Kuilenburg en Everdin- 

 gen vond, schijnt het, dat deze wijziging van den gewonen 

 vorm wel geen gevolg van de beschaduwde groeiplaats kan 

 zijn. Onder geheel andere verhoudingen gecultiveerd, bleef hij 

 zich volkomen gelijk. 



Mocht ik bij het onderzoeken der R u m i c e s van ons her- 

 barium al eenige teleurstelling ondervonden hebben, zoo was 

 mij toch een verrassing bereid door het daarin aantreffen 

 van eene voor onze Flora nieuwe soort, en wel van den R u- 

 mex domesticus Hartmann, gevonden door den Heer 

 van der Sande Lacoste achter den tuin der pastorij op 

 Vlieland. 



Rumex domesticus is kenbaar aan zijne langwerpig- 

 lancetvormige, spitse, aan den voet hartvormige, gegolfd-ge- 

 krulde wortel- en onderste stengelbladen, met op de bovenvlakte 

 vlakke met eene smalle lijn gerande bladsteelen, aan de nier- 

 hartvormige gaafrandige of eenigszins getande klierlooze bin- 

 nenste perigoniaal-slippen. S o n d e r, in zijne Flora Ham- 



