42 



b u r g e n s i s, houdt R. domesticus voor zeer verwant met 

 R. P a t i e n t i a, van welken hij wellicht slechts eene variëteit is. 



Bij R. P a t i e n t i a zijn de hladen echter ovaal-lancetvorraig^ 

 vlak, de bladsteelen gesleufd en de binnenste perigoniaal-slippen 

 rondachtig-hartvormig, stomp, geheel gaafrandig. Een er van 

 draagt een callus. Ik heb het door van der Sande ge- 

 vonden exemplaar met de diagnose van Hart ma nn vergele- 

 ken en moet dit ook voor R. domesticus houden. Wel 

 is waar, hebben de meeste klepjes calli, enkele geene, doch 

 zij zijn weinig ontwikkeld; S onder zegt ook in dehiervorea 

 aangehaalde Flora »dat de calli somwijlen aangeduid nimmer 

 volkomen zijn", terwijl Reichenbach in zijne Fl o r a Ge r- 

 manica excursuria aangeeft, dat op de valvulae van R u- 

 mex domesticus somtijds calli voorkomen. De vorm der 

 valvulae en het gegolfd-gekrulde der bladeren, ook hun gedaante 

 komt met de diagnose overeen. Het kenmerk van den wor- 

 telbladsteel was natuurlijk niet te controleeren. 



Mijne opmerkingen heb ik bij de betrokkene specimina ge- 

 voegd. 



Verder moet ik U mededeelen, dat ik in het vorig jaar den 

 zoo zeldzamen R. S t e i n i i bij den Haag weder teruggevonden 

 heb. Ik vond hem in April, dus slechts met de wortelbladen, di& 

 door hunne eigenaardige kleur en vorm mijne aandacht tot zich 

 trokken. Zekerheidshalve bracht ik de plant in mijn tuin over, 

 en toen de perigonia zich ontwikkeld hadden, zag ik tot mijn 

 genoegen dat ik R. Steinii voor mij had. 



Ik kan niet nalaten bij deze gelegenheid mijne medeleden 

 te verzoeken hun aandacht op het geslacht R u m e x geves- 

 tigd te houden. 



