47 



Bvene tegen over zijn vijanden, voor.Osiris den heer 



))van het westen," 



»Het goede wezen, den zoon van Nou, op den dag der 

 rechtvaardig verklaring tegen over Set en zijn helpers'', 



»Voor de groote lechters die An bewonen." 



Volgens het slot wordt dit hoofdstuk gesproken of gezongen, 

 over een krans van versche bloemen, welke geplaatst wordt op 

 het hoofd van den persoon, er wordt wierook voor hem ge- 

 brand, en de rechtvaardig verklaring wordt hem deelachtig 

 voor leven en sterven. 



In het 97 hoofdstuk verklaart de afgestorvene sik ben een 

 welgemaakte te midden van U, o Godew — Want ik ben de 

 groote, de zoon des zeer grooten !" 



»Ik lever mij niet aan zonden over." 



»Voor ü ga ik uit." 



«Door U word ik verlicht." 



»Omkroond met de goddelijke kransen, onder den vijgen- 

 boom." 



Het blijkt uit deze plaatsen dus dat de kroon, de overwin- 

 ning over de zonde, over de vijanden der gerechtigheid be- 

 teekende, geheel hetzelfde denkbeeld dat bij het omkransen of 

 het bestrooien met bloemen onzer dooden geldt. 



Toch schijnt de gewoonte der omkransing van de dooden 

 bij den Egyptenaar zoo heel oud niet te zijn, en niet veel 

 ouder dan de 18*^ dynastie. 



Werd de krans versierd met Nymphaea blaadjes, die van 

 de Nymphaea e a e r u 1 e a bij voorkeur, daar, zoo als ik in 

 mijn stukje over den Lotus heb aangetoond, de witte Nym- 

 phaea, vermoedelijk in minachting stond en zooals nog heden 

 de witte die voor de varkens, en de blauwe die voor de Ara- 

 bieren heet, men gebruikte voor den krans bladeren van twee 

 uitheemsche planten, de o 1 ij f en de m i ra u s o p s, de olijf 

 toch is eene Egyptische cultuurplant uit Azië afkomstig, de 



