52 



zegt Theophrastus, en het hout is hard en van de kleur 

 van den lotusboom. 



De olijfboom is mij in Egyptische opschriften niet voorgeko- 

 men. Noch de pap. Ebers noch de pap. H a r ri s vermel- 

 den dien, tenzij hij met een der boomnamen, die nog niet be- 

 paald zijn, wordt aangeduid. 



De oudste olijfbladeren zijn afkomstig van de muraie No 4. 

 van het Rijks-museurn van oudheden, om wier hals de band 

 met den naam van Osorkon is gevonden. 



Deze mumie behoort aan den thebaanschen tijd ; de olijfbla- 

 deren gevonden in een doos gemerkt : H. 41 van het museum 

 van oudheden behooren vermoedelijk tot den krans dezer mumie. 



De bloemen die in dezen krans waren gestoken zijn van den 

 Acacia nilotica. Professor Ascherso_n deelde mij dit 

 mede in een schrijven van 26 Mei 1877. — 



Deze boom heet in het Arabisch S o n t in het Hebreeuwsch 

 Sittim, in het Egyptisch Schonti, in het Koptisch Sch en t. 



De acacia wordt duor Theophrastus akanthu s genoemd 

 om de doornen die er aan groeien, behalve op den stam en de 

 zware takken. Hij zegt dat het een hooge boom is zoodat men 

 er strooken van 200 el lengte uit maken kan. De bloem ge- 

 bruikte men om hare schoonheid in bloemkransen, en uit den 

 stam vloeit, ook zonder insnijding, gom ; vooral komt hij 

 in grooten getale in Thebe voor. — Men bereidde ook genees- 

 middelen uit dit gewas. In de papyrus Ebeis komt ze voor als 

 geneeskundige plant. 



Volgens ö c h w e i n f ü r t h is dit gewas van Centraal- Afrika 

 oorspronkelijk, wijl het in Egypte niet in het wild wordt aange- 

 troffen. De Acacia nilotica wordt in Egypte slechts bij 

 bewoonde buurten gevonden ; aan den witten Nijl tusschen den 

 13en en Qen graad noorder-breedte vormt deze boom uitgestrekte 

 wouden. Prof. Ascherson bezorgde mij bloemen die hij 

 zelf in de Oase Dachel in 1874 heeft verzameld. 



De bladstrooken waarmede de bladeren van den krans aan 

 elkander zijn bevestigd zijn van den D o u in - p a I m. 



