54 



2. Een korf Parmelia furturacea, deze plant die 

 in Egypte niet voorkomt, diende om tot poeder gewreven, een 

 zekere geur aan het brood te geven, nog kan men ze in de 

 Bazars van Cairo koopen. Zij kwam uit Griekenland. — 

 Schweinfürth trekt er de gevolgtrekking uit dat ze dus 

 een handelsrelatie met Griekenland verraadt, 1500 voor onze 

 jaartelling. Ik zou het er echter liever voor houden dat deze 

 korf later is bijgezet of niet ouder datum verraadt dan de 8e 

 eeuw den tijd van het transport der mumiën. — 



3. Een bosje Halfagras, Leptochloa bipinnata. 

 L, E r a g r o s t i s c y n o s a r o i d e s, L. K. en de bloemen 

 van een ridderspoor, Delphinium Ajacis, L. af- 

 wijkende van de weinige die in Egypte in het wild groeien. 



Letten wij op de afbeeldingen dan kennen wij het portret 

 van een meisje uit den Grieksch-Romeinschen tijd met een krans 

 om het hoofd ; de krans is goed geschilderd en het portret 

 waarschijnlijk afkomstig van een mumiebekleeding. — 



In Egypte zoowel als in Griekenland werd dus de gewoonte 

 afgelegd om de mumiën met olijfkransen te tooien ; in Grie- 

 kenland omkranste men ze toen met 1 a u r i e r-, in Egypte 

 met mimusops- zeer veel op den laurier gelijkende bladeren. 



Uit het verhandelde vloeit voort dat ongeveer in de 15e 

 eeuw Egypte uit Azië de olijfolie en waarschijnlijk ook wel 

 de olijven en olijfboomen ontving. Wij houden het er voor dat 

 dit waarschijnlijk een gevolg was van den strijd en het daarop 

 gevolgde verbond met Azië, een band die door het huwelijk van 

 Ramses II met de dochter van een C h e ta koning steeds inniger 

 werd. De olijfboom schijnt echter niet spoedig gekweekt te zijn, 

 tenzij wellicht in de tuinen, bij de werkplaatsen voor inbalseming. 

 De Grieksche volken van Klein-Azië, hadden zich in een ver- 

 bond met de Cheta's vereenigd en het zou kunnen zijn dat ook 

 deze, evenals Egypte, in dien strijd den olijf leei'den kennen en 

 dat beiden toen het gebruik aannamen, hunne dooden met de 

 bladeren van den olijf te bekransen als teeken der overwinning. — 



Ongeveer tijdens Alexander of in de XXVIste dynastie i^ 



