76 



de door verscheuring aan de lucht blootgestelde, in snellen 

 groei veikeerende inwendige stengelweefsels, het vermogen be- 

 zitten om een geheel normale epidermis voort te brengen. Daar 

 de aan splijting onderhevige koolstengels, gelijk beneden nader 

 zal blijken, vooraf hol worden, is het duidelijk dat de holte 

 van het onderste, niet opengéspleten gedeelte (mh, mh Fig, \) 

 van boven onmiddellijk met de buitenlucht moet correspondee- 

 ren. Het regenwater van een ganschen zomer, dat zich in 

 aanzienlijke hoeveelheid in deze ruimte opzamelt, geeft aan- 

 leiding tot afgrijselijke verrotting ; snijdt men, zonder iets 

 kwaads te vermoeden, onder in zulke stengels dan. vloeit plot- 

 seling de vergaarbak leeg over de armen van den onderzoeker. 

 In de tweede plaats, en niet minder duidelijk, doet zich het 

 verscheuringsproces kennen aan de gedaante van de bladen 

 die aan de beide stengelhelften bevestigd zijn. Daar de aan- 

 hechtingsplaatsen der bladen breed zijn, en er gewoonlijk 13 

 bijna verticale bladrijen langs den normalen stengel worden 

 gevonden, is de kans groot dat een lengtescheuring van den 

 stengel die zich tot over het vegetatiepunt kan uitstrekken, de 

 oudere en jongere bladen op alle mogelijke wijzen beschadigen 

 zal. Dit is dan ook werkelijk het geval en de bladvorraen, 

 welke dien ten gevolge ontstaan kunnen, zijn zeer merkwaar- 

 dig. Weinig boven de plaats, waar de twee helften van den 

 stengel uit elkander wijken, bevinden zich bladen waarvan 

 alleen de bladstelen een eindweegs, bijv. een centimeter of 

 een decimeter ver, van beneden naar boven zijn opengescheurd: 

 zulke bladen (ftg Fig. 1) staan wijdbeens op de twee stengeltak- 

 ken. De breede naar elkander toegekeerde wondvlakken dezer 

 bladstelen zijn, in tegenstelling van wat men wellicht vei'wach- 

 ten zou, met een huidweefsel bekleed, dat nauwelijks verschilt 

 van het normale, de »epidermis" bevat gewone huidmondjes en 

 het hypodermale weefsel is dikwandig. Deze volkomen regene- 

 ratie van het huidweefsel uit de centrale weefsels der bladste- 

 len, is eenigermate verklaarbaar uit den basipetalen ontwikke- 

 lingsgang der koolbladen. 



