86 



boven werd gewag gemaakt, namelijk in de 1 e n g t e s p a n- 

 n i n g van het merg waardoor de stengel wordt uitgerekt. 



Groeit de stengel langzamer in de lengte dan met de grootte 

 dezer longitudinale mergspanning overeenkomt, dan wordt het 

 merg passief samengeperst, waardoor een krachtige radiale 

 spanning werkzaam wordt, welke den stengel uiteendrijft en 

 doet openbarsten. Het is duidelijk dat deze werking tevens 

 zal kunnen bijdragen tot het vergrooten der raergholte. Dat 

 deze lengtespanning in het merg werkelijk bestaat, blijkt o. a. 

 daaruit, dat de twee stengelhelften van opengespleten stengels 

 sterk divergeeren en zelfs met elkander een hoek van 30*^ tot 

 45*^ kunnen maken. Tevens wordt het daardoor duidelijk, 

 waarom bij het opensplijten van den stengeltop, het gedeelte, 

 dat tusschen de twee vroeger genoemde boven elkander ge- 

 plaatste scheuren gelegen is, meestal ook opensplijt. 



4. Ontstaan van een gesloten Cambiumring rondom de door 

 verscheuring gevormde meryholte. Centrale wortels. 



Hoezeer met mijn eigenlijk onderwerp slechts indirect samen- 

 hangende, moet ik hier ter plaatse de anatomische verande- 

 ringen, welke zich rondom en tegen den wand van de door 

 weefselverscheuring in mergkoolstengels gevormde holte voor- 

 doen, aan een korte bespreking onderwerpen. 



K n y ^) heeft aangetoond, dat zich in het mei-g van jonge 

 stengelinternodiën na verwonding, secundaire vaatbundels kun- 

 nen vormen. Hij bracht in jonge spruiten van een aantal 

 verschillende Dicotylen, zooals Aristolochia sipho, 

 Lonicera caprifoliura, Sambucus nigra, So- 

 lanum tuberosurn, Sedura fabaria, etc, dicht onder 

 den stengeltop, met een mes, lengtespleten aan, zonder het 

 vegetatiepunt te beschadigen ; de lengtegroei werd daardoor 



1) Ueber künstliche Verdoppehmg des Leitbündelkreises im Stamnie 

 der Dicotyledouen, Botanische Zeitimg 1877, pag. 5l9 en 533. 



