95 



aan andere was het niet mogelijk een verschil tusschen onder 

 en bovenkant waar te nemen ! 



Het eigenlijke stengeldeel van het vegetatiepunt, dat bij het 

 thans beschouwde verscheuringsproces in twee zeer ongelijke 

 deelen uiteenvalt, verhoudt zich op de volgende wijze: De 

 grootere helft groeit uit tot een normalen stengel, de kleinere 

 daarentegen wordt óf bij den verderen groei geheel onwaar- 

 neembaar, zoodat een blad aan het uiteinde van het betrokken 

 stengeldeel schijnt te staan, of ook er vormt zich daaruit een 

 draadvormig orgaan {fi Fig. 1), dat den top van den stengel- 

 tak afsluit. Boven werd reeds de opmerking gemaakt, dat 

 hierbij niet zelden een okselknop, welke in den oksel van een 

 der hoogste bladen geplaatst is, uitgroeit, den eigenlijken sten- 

 geltop op zijde dringt en zoodoende aanleiding geeft tot het 

 ontstaan van een sympodium; k^ Fig. 1 zou bij verdere ont- 

 wikkeling waarschijnlijk tot de vorming van zulk een sympodium 

 hebben bijgedragen. Het mikroskopisch onderzoek leert, dat het 

 bovendeel van het draadvormig orgaan {fi Fig. 1) geheel uit cellen 

 bestaat en geen vaatbundels bevat, maar dat het dikkere bene- 

 dengedeelte een rondom gesloten procambiumring voert, waar- 

 binnen zich het merg bevindt, nog lager differentie e ren zich in 

 dit pi'ocambium vaatbundels. Hierdoor is dus de stengelnatuur 

 van het beschouwde orgaan vastgesteld. 



III. BEKERVORMING. 



1. Bekervorming hij mergkool. 



Tot driemaal toe hebben de mergkoolplanten der Landbouw- 

 school, alleen in den zomer van 1882, aanleiding gegeven tot 

 bekervorming {as Fig. 1). Twee dezer gevallen hadden met zeker- 

 heid betrekking op gespleten planten, en vermoedelijk was ook 

 de derde beker aan zulk een beschadigde plant ontstaan, maar ik 



