96 



was niet in de gelegenheid de daarbij behoorende plant te on- 

 derzoeken. Bedenkt men hoe uiterst zeldzaam het verschijnsel 

 der bekervorming over het algemeen is, en verder, dat de ge- 

 spleten planten wel volstrekt niet zeldzaam zijn te noemen, 

 maar toch altijd in zeer beperkt aantal voorkomen, dan schijnt 

 het onvermijdelijk samenhang te zoeken tusschen de splijting 

 en de oorzaak van het ontstaan dezer bekers. Hierbij moet 

 echter niet uit het oog woi-den verloren, dat de cultuurvarietei- 

 ten van Brassica oleracea, ook zonder dat er van sten- 

 gelsplijting sprake is, meer neiging tot bekervorming aan den 

 dag leggen dan andere planten ^), en dat bekervorming in het 

 algemeen slechts een bijzonder geval is van locale variatie zon- 

 der standvastigheid. 



De beide gespleten bekerdragende planten, welke ik gelegen- 

 heid had te onderzoeken, stemden in bouw en uiterlijk aanzien 

 geheel met de boven beschreven normale gevallen overeen,, 

 alleen met dit verschil, dat slechts de eene tak door regenera- 

 tie van het vegetatiepunt tot een normalen stengel was uitge- 

 groeid, terwijl de tegenhelft in den beker eindigde. 



Hoe moet men zich het ontstaan dezer bekers verklaren ? 



Met zekerheid laat zich deze vraag nog niet beantwoorden 

 omdat het aantal waarnemingen dienaangaande te gering is, 

 maar indien men moet aannemen — en dit schijnt onvermij- 

 delijk — dat de verscheuring van het vegetatiepunt de beker- 

 vorming in deze gevallen heeft veroorzaakt, dan komt het mij 

 voor, dat daardoor eenig licht over dit proces opgaat. Maar ik 

 wil enkele opmerkingen over de bekervorming in het algemeen 

 laten voorafgaan. In de plantenteratologie vindt men verschil- 

 lende soorten van bekers beschreven. C. Morren neemt aan, 

 dat bekers steeds door samengroeiing (soudure) ontstaan, en hij 

 onderscheidde reeds in 1838 éénbladige en veelbladige bekers. ^) 



1) Men leze bijv. de opmerkingen van Scliauer in Moquiu Tau- 

 don's Pflanzenteratologie, Berlin 18i2 pag. 158. 



2) Clusia, Eecueil d' observations de teratologie vêgétale, Liège 1852 — 

 1874, pag. 156. 



