100 



naar het middelpunt keeren ; de overeenstemming van deze 

 structuur met die van een normalen bladsteel is onmiskenbaar. 

 — In het object dat als voorbeeld diende bij de vervaardiging 

 van Fig. 6 bevonden zich in de oksels van de twee bladen van 

 het benedenste bladpaar schijnbaar normale knoppen, in den 

 oksel van het ééne blad van het hoogste bladpaar een zeer 

 klein eenbladig bekertje {as'), in den oksel van het tegenover- 

 gestelde blad een draadvormig orgaan (fi). In Fig. 9 ziet men de 

 afbeelding van een tak die afgesloten is door een beker (as), 

 welke uit twee samengegroeide bladen bestaat. In de oksels 

 der hoogste bladen zaten weder schijnbaar geheel normale 

 knoppen. De anatomische bouw van den steel van dezen beker 

 laat zich reeds op grond van de boven gegeven uiteenzettingen 

 voorspellen en is als volgt : Aan het ondereinde {10 Fig. 9) 

 is het merg (mg Fig. 10) door een gesloten phloëemiing {ph} 

 omgeven, welke met dien van een normaal stengellid overeen- 

 stemt ; maar in plaats van vier zijn daartegen slechts twee 

 xyleembundels (xl) geplaatst, in overeenstemming met de twee 

 bladen waaruit de terminale beker bestaat. Iets hooger [11 Fig. 

 9) lost de geheele ring zich op in twee onafhankelijke vaat- 

 bundels (Fig. 11), die hetzij als gewone collaterale bundels in 

 den beker kunnen overgaan (Fig. 13), of zich vooraf, hetzij 

 beide of een van beide, sluiten, en daai'door een concentrischen 

 bouw aannemen, met centraal xyieem {xl Fig. 12) en periphe- 

 risch phloeera (ph). 



Op grond van deze beschrijvingen mag men, voor zoover de 

 anatomische bouw der organen dienaangaande iets leeren kan, 

 met de grootste waarschijnlijkheid besluiten, dat men in de 

 beschreven bekervormingen niets anders behoeft te zoeken, dan 

 wat hun uiterlijk aanzien aan het ongewapend oog openbaart : 

 één of meer gewijzigde stengelbladen. 



3. Slotopmerkingen over beker vorming. 



Het is niet gemakkelijk zich een juiste voorstelling te ma- 



