101 



ken van de eigenaardige toestanden, welke bij de eerste ont- 

 wikkeling der draad vormige organen en bekers in de vege- 

 tatiepunten moeten hebben bestaan. De ontwikkelingsgeschie- 

 denis, welke ik bij het ontstaan der bekers vervolgen kon, 

 leert niets meer dan dat de storingen in den normalen gang 

 van zaken zeer vroegtijdig hun invloed doen gevoelen, zoodat 

 de eerste aanleg van een tweebladigen beker reeds uit samen- 

 gesmolten primordien bestaat en een éénbladige beker zich op 

 dezelfde wijze als het blad eener bekerplant (bijv. Utricu- 

 laria), of als een schildvormig blad ontwikkelt. Naar het 

 schijnt moet men echter in al deze gevallen aannemen, dat de 

 directe oorzaak van de anomalie gelegen is in een geringer 

 worden van de hoeveelheid der «stengelvormende stof' in 

 het vegetatiepunt, waardoor dan tevens de normale verhou- 

 ding tusschen deze »stof" en de «bladvormende stof" is opge- 

 heven; bij bekers, die slechts aanhangselen van bladen zijn, 

 moet worden aangenomen, dat een veranderde verhouding tus- 

 schen de stofmassa's, waaruit zich de verschillende d e e 1 e n 

 van het blad ontwikkelen, op gelijksoortige wijze werkt. Neemt 

 de »stengelvormende stof" plotseling sterk in hoeveelheid af, 

 dan zal de «blad vormende stof" zoozeer de overhand kunnen 

 verkrijgen, dat de geheele omtrek van het vegetatiepunt door 

 de laatste in beslag wordt genomen, waardoor dan een beker 

 kan ontstaan. Daar zelfs bij den kruiswijzen bladstand van 

 Veronica de twee bladen van ieder paar niet gelijktijdig 

 ontstaan, kan reeds het eene blad zijn aangelegd, wanneer de 

 verandering intreedt, die dan de ontwikkeling van het andere 

 blad onmogelijk maakt , waardoor het ontstaan van één- 

 bladige bekertjes eenigszins begrijpelijk wordt. Ook is het 

 zeer goed denkbaar dat de vertraagde vorming van «stengel- 

 stof zich meer aan de ééne dan aan de andere zijde van het 

 vegetatiepunt doet gevoelen, waardoor dan het ontstaan van 

 de zoo algemeene, niet symmetrische bekers (as Fig. 9) ver- 

 klaarbaar wordt; op deze wijze stel ik mij ook het optreden 

 voor van één enkel terminaal blad aan 't uiteinde van stengels. 



