144 



Herbarium ingezonden, werd Scutellaria Columnae 

 All. reeds in het vorig verslag behandeld, naar exemplaren 

 dierzelfde soort, gelijktijdig door den Heer B u r g e )■ op de 

 groeiplaats bij Zoraerzorg ontdekt. Omtrent de monstrueuse 

 afwijking, bij Barbarea stricta Andersz. te Vogelzang 

 waargenomen, kon aan de gedroogde exemplaren worden ge- 

 constateerd, dat zij eene phyllodie was van den stamper, ver- 

 gezeld van vergroening der bloembladen. Onder het vruchtbe- 

 ginsel heeft zich de as verlengd, zoodat de twee, in gewone 

 blaadjes veranderde, vruchtbladen zich op eene tamelijke hoogte 

 boven de kransen der overige bloemdeelen bevinden. Tusschen 

 deze is nog een eindknopje, soms een weinig uitgegroeid. Het 

 is dus dezelfde monstruositeit, ofschoon minder sterk ontwikkeld, 

 als die welke door mij in dienzelfden tijd bij Sisymbrium 

 A 11 i aria waargenomen en ook op de vergadering vertoond 

 werd. Evenals in laatstgenoemd geval, schijnt ook in het door 

 den Heer van Eeden waargenoraene, de vorming van de 

 takken met monstrueuse bloemen het gevolg geweest te zijn van 

 eene hervatting van den groei, nadat de normale bloemen hare 

 vruchten reeds grootendeels hadden gevormd, wat dus op eene 

 gelijktijdige oorzaak, waarschijnlijk in de weersgesteldheid ge- 

 legen, wijst. Echter zijn aan het exemplaar van Barbarea 

 stricta geen aan den top doorgegroeide vruchttakken, maar 

 enkel monstrueuse zijtakken te zien, terwijl beide bij S. alliaria 

 voorkwamen. Onder een weder eenigszins anderen vorm kwam 

 in denzelfden zomer in den Leidschen Hortus een doorgroeiing 

 voor bij Barbarea vulgaris; daar was het alleen een 

 terminale doorgroeiing van de bloemtakken, na de ontwikkeling 

 der vruchten, en wel tot verlengsels van meer dan een meter 

 lang, die op allerhande wijze om de plant nederhlngen. De de- 

 formatie bestond hier vooreerst uit het optreden der b r a c t e a e, 

 anders bij de Cruciferen niet ontwikkeld, in den vorm van ge- 

 wone blaadjes, het vergroend zijn der bloembladen, en geheelen 

 of gedeeltelijken abortus der meeldraden en stampers. Hoogerop 

 waren de bloemen geheel in bladrosetten, met een tamelijk 



