175 



meestal slechts één enkele knop bevindt, worden daar ter plaatse 

 toch niet zelden meerdere knoppen aangetroffen. Om tot een 

 juist inzicht ten aanzien van de plaatsing der knoppen bij Epi- 

 lobium te geraken, wordt een zorgvuldige beschouwing der 

 wortels vereischt, want daarbij doet zich de bijzonderheid voor, — 

 die trouwens bij vele planten met wortelknoppen wordt opge- 

 merkt, — dat achter en voor eiken zijwortel nog één of meer 

 andere zijwortels ontspringen ; brengt elk dezer zijwortels dus 

 slechts één knop voort, dan zitten reeds dientengevolge de knop- 

 pen in groepjes bijeen. Een nauwkeurig onderzoek leert echter, 

 dat elke wortelbasis afzonderlijk gewoonlijk één, somtijds echter 

 meer dan één knop draagt. 



Is er slechts één knop aanwezig, dan is deze gewoonlijk naar 

 het boveneind van den raoederwortel gekeerd ; de beide eerste 

 bladen staan tegenover elkander en beide vallen in de richting 

 van de as van den moederwortel. Bevinden zich meerdere knop- 

 pen aan de wortelbasis dan worden de verhoudingen van de 

 bladstelling onduidelijk. 



Bij het afsterven der bovenaardsche stengels blijft gewoonlijk 

 een kort onderaardsch stengeldeel in leven en hieraan zitten 

 normale rustende okselknoppen door middel van welke de plant 

 zich even goed als door de wortelknoppen vernieuwen kan. 



Bij S i u m latifolium ^) zag ik nimmer meer dan één 

 enkelen knop naast den zijwortel staan. Het is een verrassend 

 gezicht de talrijke jonge plantjes op de in het water neder- 

 hangende zwartachtige wortels te aanschouwen. Elk der plantjes 

 komt uit een scheur van de primaire schors van den moeder- 

 wortel te voorschijn, want de knoppen ontstaan vroegtijdig en 

 loepen gewoonlijk spoedig uit. Somtijds blijven de knopbeginsels 

 echter in rust en komen of in het geheel niet öf eerst nadat de 

 primaire schors i'^ afgeworpen tot ontwikkeling. Korten tijd na- 

 dat de knop is uitgeloopen, ontstaat er een bijwortel uit het in- 



1) De woi.;elknoppen van Sium zijn het eerst door Warming op- 

 gemerkt, zie Bot. Tidskr. 3 Ek., Bd. l, pag. 107, 1876. 



