247 



ren, dat het geslacht Sterigmatocystis ingevoerd werd 

 door Cramer, die de eerste soort daarvan, afkomstig uit den 

 uitwendigen gehoorgang van een doove, onder den naam van 

 St. antacustica in 1859 beschreef in het Vierteljahrschrift der 

 naturf. Gesellschaft te Zurich. — Eene tweede soort, onder den 

 titel van St. sulphurea door F r e s e n i u s in de wetenschap 

 ingevoerd (Beitrage zur Mycologie 1850 — 1863, p. 83) groeide 

 op de uitwerpselen van een sijsje. Hem volgde van Tieghem 

 met een opstel (Bulletin de la Soc. bot. de Prance XXIV, 101 

 — 104), o. a. gewijd aan de optelling der volgende nieuwe 

 soorten : 



Sterigmatocystis alba, op brood, bladei-en, uitwerpselen. 



» carnea, aan de binnen vlakte eens zaaddops 



van Bertholletia excelsa. 



» lutea, op zaden van Phoeaix dactylifera. 



» olivacea, op konzenieljepoeder. 



B virens, op leder. 



» nigra., op aardappelschijven. 



» coronata. 



Saccardo eindelijk maakte ons met Sterigmatocystis Can- 

 dida (Michelia I, 910. Icon. Fg. Ital. tab. 80), St. ilalica (Mi- 

 chelia I, 91 en Icon. Fg. Ital, tab. 901) en St. phaiocephala 

 (Icon. Fg. Ital. tab. 903 en Fungi Veneti V, 194) bekend, 

 en toonde aan, dat Aspergillus niger Corda naar hetgeslacht 

 Sterigmatocystis moest worden overgebracht. 



Het verschil nu tusschen Aspergillus en Sterigmatocystis is 

 hierin gelegen, dat de blaas aan het einde der overeindstaande 

 hyphen bij het eerste geslacht eene dichte opeenhooping van 

 sterigmata draagt, waaruit de snoeren van conidiën terstond 

 ontspringen ; bij het tweede daarentegen uit de primaire ste- 

 rigmata, die daardoor dan ook aan basidiën doen denken, twee 

 tot vier secundaire sterigmata voortbrengt, die zich als de dra- 

 gers der snoeren voornoemd doen kennen. Het gevolg dezer 

 wijziging in den bouw openbaart zich voor den oppervlakkigeii 

 waarnemer leeds hierin, dat de conidiën-hoofdjes bij Sterigma- 



