257 



De bekers zijn half doorschijnend, aanvankelijk lichter of 

 donkerder grijs, later bruinachtig, al of niet gesteeld, uitwen- 

 dig als met schilfertjes bezet en bij jonge exemplaren met een 

 fraai-gekartelden, bij oudere met een gegolfden of geplooiden, 

 en eindelijk zelfs ingesneden rand, J o d i u m kleurt de jonge 

 asci geheel lichtpaars, de oudere enkel aan den top, en vooral 

 aan het afgeplatte bovenvlak. Elke ascus bevat 8 ovale kleur- 

 looze sporen, zonder vacuolen, die eene lengte van 18 fi paren 

 aan eene breedte van 10 f-. — De grootste bekers hadden 6 

 centim. in middellijn. 



*150. Peziza (Aleuria) cerea Sowerhy (English Fungi, 

 tab. 3). — Op run in eene warme plantenkas van den hortus te 

 Amsterdam. Etecember 1884. Oude mans. — Verschilt van 

 Peziza vesiculosa door kleinere afmetingen, eene lichtere kleui', 

 beter . te onderscheiden bekerstelen, een minder fraai gekartel- 

 den rand en kleinere sporen. Deze zijn volkomen glad, zonder 

 vacuolen en in den top der lange asci gezeten. Paraphysen bij- 

 zonder talrijk, draadvormig, naar boven iets breeder. Jodium 

 kleurt enkel den top der asci blauw. 



151. Peziza (Humaria) alpina Oud. (Huraaria alpina 

 Fuckel, Symb. Mycol. 3er Nachtr. 32 ; Fungi Ehenani 2687 ; 

 Cook e Mycographia, tab. 148). Op konijnenkeutels. Amster- 

 dam, 1884. Oude mans. — Oranje bekertjes van 2 millirn. 

 middellijn (in volwassen staat). Zij zitten in groepjes of staan 

 verspreid, en zijn aanvankelijk kogelrond en volkomen gesloten. 

 Gaandeweg ziet men in het midden eene kleine opening ont- 

 staan, die, daar zij allengs in wijdte toeneemt, ten slotte den 

 beker een vlakken vorm doet aannemen. Het hymeniale vlak 

 is ook oranje, eerst vlak, later bol, en door een opstaanden 

 rand scherp gescheiden van het daarom heenliggend weefsel. 

 De geheele buitenste oppervlakte is papilleus en met borsteis 

 bezet, die aanvankelijk allen naar het midden convergeeren, 

 doch later hoe langs zoo meer terugwijken. Bedoelde borstels 

 zijn voor het meerendeel bruin, aan den omtrek der schijf ech- 

 ter kleurloos. Bij volkomen rijpe bekertjes vallen eerst de 



