260 



bruikelijke mycologische werken beschreven, zoodat het schynt, 

 dat zij, na B u 1 1 i a r d, door niemand is weergevonden. 



Peziza lactea is melkwit, in den beginne zittend, la- 

 ter kort-, maar duidelijk-gesteeld, uitwendig overal zachtharig. 

 Het bekertje, dat 1 — 2 millim. middellijn heeft, is bij jonge 

 exemplaren werkelijk napvormig, doch wordt gaandeweg vlak- 

 ker, en is in beide toestanden zeer dikwerf eenigszins verbogen 

 of golvend van rand. De geheele fungus is zeer teeder en 

 wasachtig van aard, en het bekertje bijzonder dun. 



De haren aan den buitenkant van bekertje en steel zijn een- 

 cellig, uitgerekt-knotsvorraig, Yao fïiiHit"- lang, kleurloos en 

 dicht bij elkander gezeten. Asci c* 70 f* lang, 5 f* breed, ci- 

 lindrisch, naar boven een weinig breeder. Sporen kleurloos, 

 éénceHig, c"' 7 f- lang en 1^1^ i^ breed, spoel vormig, éénrijig, 

 in den top der asci bij elkander gezeten. Paraphysen iets lan- 

 ger dan de asci, spits, onverdeeld, uiterst smal. Jodiura kleurt 

 voornamelijk de toppen der asci blauw. 



154. Peziza cinerella Karsten (Mycologia Fennica, 

 Discomycetes, 51). Op konijnenkeutels. Amsterdam, 1883. O u d e- 

 m a n s. — Zeer veel gelijkend op Ascophanus vicinus en sede- 

 cimsporus. Bekertjes p. m. Y^ ruiHim. in raiddellijn, bijna kleur- 

 loos (uiterst flauw vleeschkleurig), uitwendig door kogelronde 

 uitpuilende cellen begrensd, parenchymatisch van bouw, onbe- 

 haard, met eene niet nauwkeurig omschreven hymeniale op- 

 pervlakte. Geene uitpuilende asci. Asci cilindrisch, naar boven 

 iets breeder, afgerond, zonder deksel, c^ 60 «■ lang, aan den 

 top 5 f- breed, tegenover jodin m onzijdig. Sporen 8 in eiken 

 ascus, zeer klein, ovaal, 5 — 7 f- lang, 2V3 — 2 Va f* l>''eed, kleur- 

 loos. Na de toevoeging mijner jodium-oplossing, zag ik de 

 sporen aaneengekleefd uitgestooten worden. Paraphysen uiterst 

 fijn, ongeleed (?), met veel fijnkorrelig protoplasma, langer dan 

 de asci, vertakt. 



155. Peziza (Phialea) bulborura Wakker (Onder- 

 zoek der ziekten van Hyacinthen, 1883, p. 20). Ascomata longe 

 pedicellata, e sclerotiis Hyacinthorum bulbos inficientibus oriunda. 



