339 



wij de zoo sterk afwijkende bloemen door de letter B aan, 

 dan ziet A op de oudste bloemen der hoofdas, C op de jongste. 

 Er waren 42 A, 28 B en 12 C. Daar zij alle uit de hoofdas 

 ontspringen, kunnen wij de drie soorten als primaire bloemen 

 tegenover weldra te vermelden secundaire stellen. 



2. Beschrijving der bloemen A. Kelk en bloerakroon wei- 

 nig abnormaal. Verscheidene bloemkronen zijn door verwel- 

 king bruin, maar aan vele is een gedeeltelijke vergroening te 

 bespeuren, in zooverre dat of de geheele corolla lichtgroen is, 

 of alleen de bovenste helft, terwijl het onderste gedeelte licht- 

 rood is. Overigens is de corolla wat langer en smaller (lengte 

 3 a 4 cM., breedte 1 a 1 V2 cM.). Meeldraden didynamisch met 

 verdroogde helmknoppen. Daar dit verdroogd zijn zich in alle 

 bloemen, ook ih die met frissche bloembekleedselen voordoet, is 

 het waarschijnlijk dat de helmknoppen reeds tijdens hunne ont- 

 wikkeling abnormale verschijnselen hebben vertoond. Dit wordt 

 bevestigd door beschouwing van hun inhoud. Het pollen van nor- 

 male Digitalis- bloemen bestaat uit driehoekige korrels ; slechts 

 hier en daar vindt men kleinere korrels van een anderen vorm 

 en wel 1^. verlengd ovale met een geringe hoeveelheid proto- 

 plasma, 2*^. rondachtige, onregelmatig veelhoekige. Welnu, in 

 de hokken der abnormale meeldraden van de bloemen A. bestaat 

 het pollen voor verreweg het grootste gedeelte uit de verlengde 

 ovale protoplasma-arme korrels en in zeer geringe mate uit 

 de andere voi'men ; daarbij treedt de normale driehoekige 

 gedaante het zeldzaamst op. Juist het feit, dat de helmknoppen 

 rog rijk zijn aan pollen, doet vermoeden dat het bruine en 

 \erdroogde uiterlijk niet louter het gevolg is van den leeftijd 

 dier organen. — Stamper uitwendig, vrij normaal, vruchtbe- 

 ginsel dikwijls aan één kant zijdelings over een groot deel der 

 lengte opengespleten, een eigenaardigheid die de corolla hier 

 en daar ook vertoont. Zaadknoppen : houterige uitsteeksels aan 

 een stevige, insgelijks verharde axiele placenta. 



De drie bovenste A-bloemen vormen den overgang tot de 



