344 



der bloeradeelen tot dialytische zonder bepaald getal valt te 

 constateeren, laat deze regel ons bij de bloemen, die uit de 

 zijassen ontspringen, geheel en al in den steek. Want hier 

 staan zonder herkenbare regelmaat de grootste contrasten 

 door elkander, t. w. dialytische jorraen, die met de topbloe- 

 men der hoofdas overeenstemmen, aan de ééne zijde, en aan 

 de andere zijde zoowel normale bloemen, zooals zij by gewone 

 Digitalis-planten voorkomen, als regelmatige peloriën, met 5 

 gelijk gevormde sepala, een 5 lobbige actinomorphe corolla, en 

 5 uiterlijk gave meeldraden. Wat alle bloemen, ofschoon in 

 verschillende mate gemeen hebben, zelfs de beide laatstge- 

 noemde vormen, is een abnormale stamper. (*) 



(*) Nadat bovenstaande beschrijving voltooid vras, vond ik dat 

 Prof. Suringar in het Vierde Deel ie Serie van dit Archief 

 (p. 245), en in de Verslagen en Mededeelingen der Kon. Akad. 

 van Wetenschappen, afd. Natuurkunde, 2e Reeks Deel Vil, een 

 prolificatie van Digitalis purpurea vermeldt, die alleen uit de top- 

 bloem te voorschijn treedt. Deze topbloem, die regelmatig van ge- 

 daante is, vertegenwoordigt twee of drie bloemen, die geheel en al 

 samengegroeid zijn^ en uit welker midden zich dan een stengel ver- 

 heft, die óf eenige min of meer gewijzigde bloemdeelen draagt, óf 

 volgens G. V r o 1 i k zelfs tot een inflorescentie kan uitgegroeid zgn. 

 Het merkwaardigste is zeker wel, dat deze monstruositeit zich door 

 zaad laat voortplanten. Zij werd volgens Prof. Suringar (1. c.) het 

 eerst door Vrolik beschreven en Digitalis purpurea prolif era door 

 hem genoemd. 



