368 



waarbinnen de sterigmata, waarop de spermatiën zitten, zich 

 ontwikkelen. Ontwikkelings-stadia van deze organen gelukte het 

 mij niet te vinden. Zij zijn zóó klein, dat hun ontwikkeling 

 zeer moeilijk waar te nemen is. Met behulp eener zeer sterke 

 vergrooting slaagde ik er in boven de basale cellaag nog een 

 Jaag uiterst kleine cellen te ontdekken, die de sterigmata dragen. 



De sterigmata zijn vrij lang, doch niet allen gelijk van lengte, 

 waardoor de spermatiën zelve in rijen boven elkander liggen. 

 De spermatiën hebben een cylindrischen vorm en zijn vrij groot, 

 tusschen 3 en 4 (n. Zij zijn omgeven van een uiterst dunnen 

 wand, waarvan echter niet uit te maken was, of hij uit cel- 

 lulose bestond; soms had een spermatium een klein aanhangsel, 

 waarschijnlijk een overblijfsel van het sterigma. 



Dat de spermatiën werkelijk door het tuitje naar buiten 

 treden, geloof ik vast, omdat ik een enkele maal aan ge- 

 dioogde exemplaren zag, hoe, onder opneming van water, het 

 tuitje boven een kleine ronde opening kreeg en een propje 

 slijm uitgestooten werd. Op hetzelfde oogenblik gleed een 

 spermatium uit de centrale holte van het spermogonium in het 

 buisje. Ik twijfel niet, of bij levende exemplaren zullen de ver- 

 schijnselen dezelfde wezen, als die, welke hier aan gedroogd 

 materiaal bespied werden. Het tuitje doet dus dienst als een 

 kanaaltje, dat de spermatiën naar buiten geleidt. 



Zoowel door het vormen van tetrasporen-conceptacula, als 

 door de wijze van het ontstaan harer spermatiën, sluit Meio- 

 besia Lejolisii zich aan het tweede t)''pe der Melo- 

 besiën aan, waartoe buitendien nog behooren: Mei. C o- 

 rallinae, Mei. pustulata, Mei. farinosa en 

 anderen meer. 



Amsterdam, October 1885. 



VERKLARING VAN PL. IX, FIG 1. 



Melobesia Lejolisii Ros. 



Vertikale doorsnede van een spermogonium. Verg. 300. 



a. Doorsnede van een «tukje Zosterablad dat tot substraat dient. 



