375 



tevens isB. Balbisiana een zeer twijfelachtige soort ; zoodat 

 het niet onmogelijk is dat door het drogen het groote verschil, 

 zelfs tusschen sterile exemplaren dezer beide geslachten, verloren 

 gegaan is en hij ze dus verwisseld heeft. De groote overeen- 

 komst tusschen Klein's afbeelding en de kristalloïden van 

 D e r b e s i a maakt het nog waarschijnlijker. — Daar hij uit de 

 gedroogde exemplaren zijner plant de bedoelde lichamen niet 

 isoleeren kon, bleef het mikrochemisch onderzoek achterwege 

 en het is daarom dat ik dit hier uitvoerig volgen laat. In alle 

 hoofdpunten stemmen de kristalloïden van de C o d i u m-soorten 

 met die van Derbesia overeen. Zij zijn echter veel kleiner 

 en niet af te zonderen ; dit laatste is nu bij die van D e r- 

 besia zeer gemakkelijk te doen. In de onverwonde, lange, 

 cylindrische buizen kan men de kristalloïden door de dikke 

 laag chlorophylkorrels niet of ternauwernood zien, daar zij 

 jzich in het midden van de cellen bevinden ; snijdt men de 

 'buizen echter dwars door, dan komen zij in grooten getale met 

 het celsap uit de wond te voorschijn. *) Er treedt hierbij slechts 

 jTzeer weinig protoplasma uit : dit trekt zich bijna oogenblikke- 

 flijk terug en de wondrand wordt koepelvormig toegebogen. In 



^) Exemplaren van Derbesia, die op deze wijze gediend hadden 

 Lom kristalloïden te levei-en, werden gewoonlijk weder in een aqua- 

 [rium geworpen en bewaard. De wonden genazen dan steeds, maar 

 'in het laatst van November vertoonden zich eigenaardige lichamen 

 [in alle individuen van mijn geheelen D e r b e s i a-voorraad, die ik 

 • hier kort wensch te vermelden. 



Hier en daar waren de chlorophylkorrels verdrongen door kleur- 

 ^looze, amoeben-achtige, maar onbeweeglijke Protoplasten, elk met tal- 

 rijke groote, glanzende korrels in haar lichaam en een groote vacuole. 

 Zi] lagen dicht tegen den celwand aan en hadden meestal een cirkel- 

 lof peervorraigen omtrek. Hunne grootte was zeer verschillend. 



Nadat het wier in zijn geheel door joodhoudend zeewater gedood 



was, kon ik de vermoedelijke parasieten door eosine-oplossing fraai 



lichtrood kleuren. Ongelukkig genoeg ontbrak mij de tgd ze verder 



\te bestudeeren en ik wensch ze daarom hier in de opmerkzaamheid 



\ van andere onderzoekers aan te bevelen ! 



