377 



duidelijk opzwellen. Het best om de opzwellingsverschijnselen 

 te bestudeeren is niet te sterk verdund azijnzuur of zeer ver- 

 dunde kaliloog. Bij aanwending van het laatstgenoemd reagens 

 nemen de meeste kristalloïden onder opzwelling den kogelvorm 

 aan en verdwijnen eerst daarna. Sommige worden echter nooit 

 kegelvormig: zij behouden aan één zijde hun kristalvorra en 

 men kan dan in gunstige gevallen zien, dat de buitenste laag 

 van het kristalloïd meer resistent is dan de rest. Een verschijnsel, 

 dat zoo ongeveer bij alle kristalloïden waargenomen is. De in- 

 gesloten lichamen zijn ook meer resistent; zij blijven dikwijls 

 eenige seconden langer zichtbaar, maar verdwijnen daarna toch 

 ook. Lagen kon ik slechts bij een zekere behandeling consta- 

 teeren. Ik liet namelijk de kristalloïden opzwellen door een 

 mengsel van azijnzuur en glycerine. Hierbij worden de kanten 

 gebogen, maar de kristalvorm gaat niet geheel verloren. Ik 

 verving nu dit mengsel door joodkaliumjodium-oplossing en 

 verkreeg daardoor zeer fraai donkerbruin gekleurde lichamen, 

 die duidelijk lagen vertoonden. Deze reactie heb ik niet toege- 

 past op de kristalloïden van C o d i u m, maar overigens geldt 

 al het bovenstaande ook voor de soorten van dit geslacht. 



Alles, wat in de voorgaande regelen omtrent kristalloïden en 

 hun oplosbaarheid gezegd is, geeft aanleiding tot het samen- 

 stellen van de volgende tabel : 



I 



