379 



nen vertoonen. B e r t h o 1 d i) noemde deze lichamen het eerst. 

 Hij vond ze in de cellen van Laurencia obtusa, Sphae- 

 rococcus coronopifolius, Rhizophyllis den- 

 tata en Plocamium coccineiim. Zij zijn zeer sterk 

 lichtbrekend, meer of minder rond en kleurloos. Hij meent, dat 

 ze voor een algeraeene gelijkmatige verlichting der cellen die- 

 nen, zonder echter daarvoor eenige redenen op te geven en 

 het schijnt mij, vooral met het oog op de hier volgende reacties, 

 waarschijnlijker dat wij ook hier met reservevoedsel te doen 

 hebben. Het volgende valt hieromtrent voornamelijk mede te 

 deelen : 



Ik onderzocht voornamelijk de genoemde soort van het ge- 

 slacht Laurencia. Die van Plocamium coccineum 

 schijnen zich in hoofdzaak geheel op dezelfde wijze te gedragen, 

 maar de tijd ontbrak mij om dit met zekerheid vast te stellen, 

 en de twee andere genoemde algen had ik niet ter mijner be- 

 schikking. 



Laurencia obtusa. 



De bedoelde lichamen bevinden zich bij deze Floridee in 

 de cellen der opperhuid en wel in elke cel één. Zij hebben 

 een zeer glad oppervlak, breken het licht zeer sterk en berei- 



rken een grootte van ongeveer 10 ft. Oppervlakkig beschouwd 



psehijnen zij geheel rond, maar bij nauwkeurig toezien blijkt, 

 dat zij steeds een deuk vertoonen, waardoor hun vorm eenigs- 

 zins aan die eener nier herinnert. Zij werden altijd op tangen- 



ftiale doorsneden van het ongeveer cylindrische thallus bestu- 

 deerd en wel in praeparaten, die alleen peripherische cellen 



ibevatten. Voor mijn doel koos ik steeds zeer bleeke planten, 

 iaar bij de roode exemplaren het observeeren nog door die 

 ileurstof belemmerd wordt. De moeielijkheden echter die de 



^) Beitr. zur Morph. und Phys. der Meeresalgen. Prim/ h. Jahrb. 

 ïd. Xni, p. 708. 



