381 



zichtbaar wordt. De druppels kleuren zich bruin, misschien wel 

 door de bruine ontledingsproducten, die onder den invloed van 

 het zwavelzuur uit het wier ont&taan, en blijven langen tijd 

 onveranderd. Zij eindigen echter ook met te verdwijnen. 



Van P 1 o c a m e u m c o e c i n e u m wil ik alleen vermelden 

 dat de bollen zich hier tegenover zv/avelzuur evenzoo gedragen 

 als die van Laurencia: de uitgetreden druppels kleuren zich 

 hier echter lichtpaars door het door het zuur gemodificeerde 

 phycoërythrine en vallen in zeer kleine korreltjes uiteen, die na 

 zekeren tijd eveneens verdwijnen. 



Ten slotte nog de mededeeling, dat het mij niet gelukte om 

 bij een der beide wieren de bollen door een der gebruikelijke 

 methoden te kleuren. 



Al het bovenmedegedeelde geeft aanleiding tot enkele be- 

 schouwingen, die voorloopig zeker niet meer dan hypothesen 

 zijn, maar die mijns inziens hier toch niet achterwege kunnen 

 blijven. Ten eerste moeten wij trachten ons een voorstelling te 

 maken van de natuur der eigenaardige lichamen bij Laurencia 

 obtusa. Haar gedrag tegenover zwavelzuur nu heeft bij mij 

 het vermoeden doen rijzen dat de vloeistof, die bij de inwerking 

 van die stof uittreedt, olie is. Dat, wanneer deze gissing juist 

 is, de bollen niet alleen uit olie bestaan is mijns inziens on- 

 twijfelbaar en het ligt voor de hand te denken, dat het overige 

 protoplasma is. Mijn meening omtrent de lichamen in quaestie 

 berust voornamelijk op deze vooronderstelling. Ik stel mij voor 

 dat de bollen deelen van het protoplasma zijn, die de functie 

 hebben olie als reservevoedsel voor het wier te bereiden en in 

 zich op te zamelen. Deze olie nu is, altijd volgens mijn opvat- 

 ting, in zeer fijne druppels in het protoplasma-lichaam verdeeld 

 en wordt als zoodanig zichtbaar zoodra de bollen met water- 



