447 



eivormige en kleinere vrucht, de dunnere bloemstelen en vooral 

 door den eigenaardigen vorm der bladeren. De bladsteel is sterk 

 gestekeld en bij één exemplaar wel twee voet lang. De blad- 

 schijf is verdeeld in tien lobben, waarvan de acht middelste 

 van onderen min of meer afgerond tot aan de nerven van het 

 blad gescheiden en dus op stelen gezeten zijn, terwijl deze 

 nerven aan de basis met elkander door een soort van vleugel 

 verbonden zijn. • 



Clarke heeft in Hooker Flora of British India deze bla- 

 deren vermeld als behoorende aan jonge planten van T r e v e- 

 sia palmata. Het materiaal, dat we echter hiervan zoowel 

 uit Sumatra als uit Borneo hebben, bewijst ons, dat we met 

 eene nieuwe soort te doen hebben. 



Eene vierde soort, welke ikTrevesia Beccarii wenschte 

 te noemen, en die evenzeer in deze sectie thuis hoort, werd 

 door Beccari op Sumatra gevonden. 



Zij onderscheidt zich voornamelijk door de grove en scherpe 

 tanden der bladeren en de sterke beharing van deze en de 

 bloeiwijze. Verder wijkt zij af door zittende bloemen en door 

 de in den knop kegelvormige bloemkronen welke bij de vorige 

 soorten meer halfbolvorraig zijn. 



Het geslacht Eschweileria is voornamelijk gekenschetst 

 door de volgende kenmerken. De voet van den bladsteel is om- 

 geven door eenige min of meer ingesneden kammetjes, wier 

 beteekenis nog in het duister ligt en die bij geen ander ge- 

 slacht voorkomen. De steunblaadjes zijn in den oksel tot een 

 oningesneden 1 i g u 1 a vergroeid. De bloeiwijze is een samen- 

 gesteld scherm, welks as zich soms tot een bloeispies verlengt ; 

 aan de takken hiervan vindt men bijschermen, die de bloemen 

 in schermen of hoofdjes dragen. Het schermpje aan den top 

 van de middelste as vertoont nooit bloemen maar steeds schijn- 

 vruchten die er eenigszins uitzien als volkomen vruchten, doch 

 wier eitjes zich nooit tot zaden ontwikkelen. 



Beccari meent dat deze vruchten dienen tot het aantrek- 

 ken van de duiven, die er van etende, het stuifmeel van de zich 



