452 



men afvallen zonder vruchten te di-agen, zou men ook opmaken 

 kunnen dat het mannelijke bloemen zijn. Aan het exemplaar 

 van Zippelius zijn de middenassen allen afgevallen en dra- 

 gen de zijassen vruchten. Ook hier is dus de mogelijkheid daar 

 dat de eerste mannelijke bloemen gedragen hebben. De zijassen 

 zijn op twee of drie centimeters afstand van de basis geleed; 

 daar hebben waarschijnlijk schutbladen gezeten evenals bij som- 

 mige soorten van E s c h w e i I e r i a in het midden der assen, 

 eene geleding, waarbij zij gemakkelijk afbreken ; aan hun top 

 zijn zij schotelvormig verwijd. Hierop bevinden zich zittende 

 vruchtjes, die op den top een overblijfsel van den kelk dragen 

 en een dunne schijf in welks midden zich een cylindervormige 

 lage stijlzuil bevindt door een halfbolvormigen, niet geiobden 

 stempel bedekt. In de viuchtjes zijn 7 — 9 steenharde kernen 

 welke aan den rug afgerond en zeer sterk gegolfde zijwanden 

 hebben, zoodat ze een zeer ruw voorkomen hebben. De inham- 

 men van de steenkernen dringen het zaad binnen en maken 

 dat dit een aantal ribben en voren vertoont. Het zaad is drie- 

 hoekig en bestaat uit een zeer dunne zaadhuid en het sterk 

 gegroefde eiwit, dat een zeer klein embryo bevat, M i q u e 1 

 heeft gemeend dat de beide genoemde exemplaren tot dezelfde 

 soort behoorden, maar dit is zeker niet het geval. Zij verschil- 

 len daarvoor te veel door den vorm en den rand der bladeren, 

 door de lengte van de takken der inflorescentie en voornamelijk 

 door de grootte der bloemen, die volgens R u m p h i u s onge- 

 veer zoo gi'oot waien als een erwt of een kleine kriek, terwijl 

 de vruchten van het exemplaar van Zippelius slechts een 

 paar millimeters in doorsnede hebben. Terwijl wij dus den ge- 

 pasten naam Osmoxylon amboinense aan de soort 

 van R u ra p h i u s laten, zullen wij het exemplaar, dat door 

 M i q u e 1 beschreven is Osmoxylon Miquelii noemen. 

 Parapanax littoralis sluit zich bij geen dezer drie 

 geslachten aan. De bladeren zijn handvormig samengesteld, de 

 steunbladen in den oksel tot een onverdeelde ligula vergroeid. 

 De bloeiwijze is een samengestelde pluira, wier takken scherraen 



