484 



doordien de aar, die zich aan den top van den stengel bevindt, 

 niet zooals daar slechts ééne soort bloemen draagt, maar man- 

 nelijke en vrouwelijke en wel zoo, dat de mannelijke de hoogste 

 plaats innemen. De plant is zodevormend, stengel en bladen 

 zijn glad of zeer weinig ruw, borstelvormig en zonder ligula ; 

 de stengel, die van enderen door bladscheeden omgeven. 

 is en iets hooger op een paar bladeren draagt, is halvemaan- 

 vormig en gestreept. Het aarlje heeft geen schutblad. De kafjes 

 zijn lichtbruin, in de bovenste helft van een lichter rand voor- 

 zien en bezitten een groene middennerf, die der mannelijke bloe- 

 men zijn langwerpig, die der vrouwelijke iets spitser en tevens 

 iets donkerder gekleurd. Het vruchtbeginsel draagt twee stempels, 

 de vruchturntjes zijn ongeveer 5 mM. lang, glanzig donkerbruin, 

 aan weerskanten glad, met eene scherpe afscheiding van onder- 

 en bovenkant ; ze loopen aan weerszijden spits toe (zijn spoel- 

 vormig), terwijl de onderste punt omgebogen is. De snavel is 

 niet gezaagd. De vruchtjes zijn ongeveer 2V2 inM. lang (PI. XI 

 fig. 3). Ze bloeit in Mei en is dan zeer moeielijk te vinden ; 

 latei', als de vruchten rijpen, zijn de stengels veel langer en 

 vallen door de teruggebogen vruchturntjes veel meer in het 

 oog, daar deze niet zoo dicht opeen staan, als bij de beide 

 vorige soorten, maar eene vrij losse aar vormen. 



Ze gaat niet zoover noordelijk als C. dioica L., daar ze 

 tot nu toe nog niet in Lapland en Arctisch Rusland gevonden 

 is, maar komt van deze noordgrens door geheel Europa vooi' 

 tot in Spanje, Midden-Italie en de Donaustreek. Verder vindt 

 men ze in den Caucasus en in Siberië tot aan het Baikalgebied. 



Een eigenaardige vorm werd door Kerbert en later door 

 Oudemans in de Achttienhovensche veenen verzameld, waarbij 

 naast den stamper der vrouwelijke bloemen nog eene naald 

 voorkwam, soms met een kafje aan den top. In dit kafje wer- 

 den door O. herhaaldelijk '6 meeldraden aangetroffen, zoodat 

 men het als eene onontwikkelde mannelijke inflorescentie be- 

 schouwen kan. 



