492 



aangetroffen, die door eenige auteurs als afzonderlijke soorten 

 beschreven zijn, de eene i?. guestphalica v, Boenningh. 

 bezit een lange, dunne halm, die ten laatste door het gewicht 

 der vruchtaartjes ter aarde gebogen wordt en vooral in West- 

 falen en langs den Eijn voorkomt, terwijl de andere y. P a i- 

 raei F. Schultz. kleiner is, stomp driekantige, van onderen 

 gladde halmen heeft, smalle bladen en naar alle kanten afstaande 

 vruchtjes. 



Carex teretiuscula Good. (C. dia n dra Eth., Vig- 

 nea teretiuscula Rchh.) is weer eene echte veenzegge, die 

 evenwel niet zeer algemeen schijnt te zijn, daar er tot nu toe 

 hoogstens een tiental groeiplaatsen van bekend zijn (PI. XIII. 9.). 

 Zij heeft verscheiden dicht bij elkander gezeten aartjes aan 

 den top van den stengel, allen van boven mannelijk, van 

 onderen vrouwelijk. De plant bezit een schuin in den grond 

 geplaatsten wortelstok, waaruit bloeiende en niet bloeiende halmen 

 oprijzen, die aan hun voet door donkerbruine scheeden omgeven 

 zijn. De stengel is driekant met eenigszins bolle zijvlakken en 

 ruwe kanten. De bladen zijn smal ongeveer even lang als de 

 stengel en van boven ruw ; ze hebben geene ligula. Het dek- 

 blaadje der aartjes is gewoonlijk kort en spits, enkele keeren 

 wordt het langer dan de aar. De kafjes zijn bruin met een 

 breeden witten rand en hebben een stekeltje aan den top, ze zijn 

 ongeveer even lang als de vruchtjes. Het vruchtbeginsel heeft 

 twee stempels, de vruchtblaasjes zijn ongeveer 2 Vg m.M. lang, zeer 

 sterk gewelfd (PI. XII. flg. 19), glanzig bruinzwart. De vlakke 

 onderzijde is glad en vertoont alleen aan de benedenste rand een 

 paar zwakke nerven. De bolvormige bovenkant vertoont daarentegen 

 een zes-tal, soms vorksgewijs vertakte nerven, waarvan er twee ge- 

 woonlijk tot in den snavel doorloopen. Niet zelden is het gedeelte 

 tusschen deze beide nerven iets lichter van kleur. De rand van 

 het vruchtblaasje is naar de spits toe van tandjes voorzien, even- 

 als de tweespletige snavel (PI. XII. fig. 10.). De plant bloeit in 

 Mei. Behalve in arctisch Rusland en de drie zuidelijke schier- 



