497 



en aan weerszijden van ± zes nerven voorzien. De snavel is 

 kort, even gespleten en gezaagd (PI. XII, fig. 13.). De plant 

 bloeit in Mei. 



De noordgrens der verspreiding van C. r e ra o t a L. in ons 

 werelddeel, gaat door het midden van Zweden en Noorwegen, 

 door Finland en Noord-Rusland. Van daar af komt ze door geheel 

 Europa voor tot in Midden-Spanje. Bovendien vindt men haar in 

 Noord-Afrika, in Klein-Azië, den Kaukasus en verder oostelijk tot 

 in Noord-Perzië, in Siberië tot aan het Altaigebied, in het 

 Himalaiagebergte, in Japan, op de Aleuten en in Noord-Amerika. 



Carex remota L, is merkwaardig door het vermogen, 

 dat ze heeft om met vele naverwante soorten bastaarden te 

 vormen, waarvan er verscheidene voor ware soorten gehouden 

 zijn. Zoo zijn o. a. in Duitschland aangetroffen bastaarden van 

 C. remotaXpaniculata, (C. Boenninghausiana 

 Weihé)^ C. remotaXbrizoides (C. Ohmülleriana 

 O. F. Lang), C. muricataX remota (C. axillaris 

 Good, C. remota X canescens, C. ieporinaX 

 remota. 



Daar bij ons de meeste Car ices voorkomen, waarmede C. 

 remota de zoo even genoemde bastaarden vormt, zou het niet 

 onraooglijk zijn, dat ze ook hier te lande algemeener waren, 

 dan tot nu toe gebleken is; slechts de eerste, C. remota X 

 paniculata Schw. is onder den naam van C. Boenning- 

 hausiana Weihe, éénmaal door den heer vanHovenbij Dor- 

 drecht verzameld. Ze wijkt van C. remota af door de onderste 

 aartjes, die samengesteld, door den vorm der hoogere aartjes, 

 die langer en smaller zijn en door de rangschikking der bloe- 

 men in de aartjes, waarvan sommige nu eens geheel en al uit 

 mannelijke bloemen bestaan en dan weer alleen in het midden 

 vrouwelijke bloemen dragen. Bovendien zijn de vruchtblaasjes 

 niet langer, maar even lang als de kafjes, de snaveltanden zijn 

 langer en de rand is bijna geheel en al ruw en niet enkel aan 

 den top zooals bij de voorgaande soort. 



Alle bastaarden hebben in meerdere of mindere mate met C. 



