KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND 19. N:0 5. 7 



rando modo perturbatur. Eiv. rationes *) tamen mea sententia semper sunt obser- 

 vandEe: 



1. Nomen genericum semel usitatura semper speciei alicui earum, quae ad id 

 primiim relataj sunt, servator, nisi a) jaui antea in regno animali usurpatum, b) nomen 

 alicujus suarum specierum est seu c) vetustiore suppleri potest. 



2. In genei'e dividendo nomen genericum speciem typicam sequitor. 



3. Specierura, quum conditum sit genus, ad id relatarum, illa typus esto, qua- 

 prima ab auctore generis vel ab alio typica declarata est ^). 



NonnuUas species adhuc dubias nec iconibus illustratas secundum specimina 

 typica vel icones ineditas Clercki depingendas curavi. 



Gratum denique mihi est officium gratias quam maximas agere viro illustrissimo, 

 prtestantissimo W. Lilljeborg, Professori Upsaliensi, qui obvia comitate et maxima 

 liberalitate collectione typica uti mihi permisit, et dominis celeberrimis A. G. Butler, 

 W. F. KiRBY et R. Trimen, qui benevolenter mihi communicarunt observationes, illi 

 de speciebus Musei Brittannicaj, hic de formis nonnullis e promontorio Bonas Spei. 



') Conf. Soc. Zool. de France. De la Nomenclature. p. 4. rég^le 8. 



'-) Methodum Scuddeki, qua typus generis sEepissime fit species, quam ultimam specierum primarum relique- 

 runt auctores, probare non possum. Nemo enim mea sententia genus restringere putari potest, nisi qui 

 ullo modo ostendit sibi cognitum esse genus, quod dividit. Sic exempli gratia Papilio Popzdi (nec P. SappJio) 

 est typus generis Nymphalis, P. Iris et llia (nec. P. Jurtina) typi generis Maniola et P. Alcece (nec. P. 

 Comnia) typus generis Erynnis etc. Conf. Scudder Hist. Sketch p. 229, 211, 167. 



