KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND !9. N:0 5. 49 



Papilio Melpomene 1777 Ceamee, Pnp. Exot. II p. 143 t. 191 f. C; fig. typica. 



» » 1781 Gronovius, Zoophyl. index (n. 745). 



» » 1781 FABRicins, Spec. Ins. II p. 31 n. 127. 



» h 1787 » Mänt. Ins. II p. 15 n. 148. 



» » 1790 Gmelin, Syst. Nat. 1:5 p. 2255 n. 7i. 



» » 1790 Herbst, Naturs. Öchmett. IV p. 132 n. 29 t. 72 f. 3. 



» ö 1793 Fabricius, Ent. Syst. 111:1 p. 171 n. 529. 



" » 1804 Thunberg, Mus. i\at. Ups. XXIII p. 9. 



') » 1806 Thrton, Syst. of Nat. 111:2 p. 48. 



» » 1848 Sepp, Surin. Vlind. I p. 15 t. 4. 



Sunias » 1816 Hubjjer, Verz. p. 12 n. 54. 



Phlogris » 1816-24 » Samnil. Exot. Sohraett. II t. 5. 



Helieonia « 1819 Godart, Ene. Meth. IX p. 208 n. 15. 



» » 1845 LucAS, Lep. Exot. p. 93 t. 49 f. 2. 



Helieonius » 1841 Blanchard, Hist. nat. des Ins. p. 436 n. 2 t. 10 f. 3. 



» » 1871 Kirby, Cat. Diur. Lep. p. 142 n. 50. 



■>■> » 1881 GoDMAN & Salvin, Biol. Centr. Amer. Rhop. I p. 154 n. 17. 



Hellcoiiiiis Melpomene (L.) 



Figurte Sloanei') et Petiveri-) ab auctoribus huc relataj, ad speciem niihi incoguitarn 

 pertinent. Figura 2 tabula; 4:a3 PKTiVEPa autem est Helieonius Fetiveramts Doubl. Forniffi Ed- 

 WAEDSi^) et Seb^*) forte ut varietates ad H. Melpomene (L.) referendse sunt. Icon Edwardsi^) 

 signaturas jjaginfe inferioris etiam in pagina superiore (erroi-e?) conspicuas habet. 



52. Papilio Eril)otes. 



M. L. U. p. 233. 



1758 Papilio Eribotes Linné, Svst. Nat. ed. X p. 487 n. 179. 



» » 1767 HoHTTUYN, Naturl. Hist. Lll p. 385 n. 179. 



.) Eribote 1767 Linné, Syst. Nat. ed. XII p. 766 n. 115. 



» » 1774 MÖLLER, "Naturs. V:l p. 596 n. 115. 



» « 1790 Gmelin, Syst. Nat. 1:5 p. 2278 n. 115. 



Bismorpliia spec? 



Diagnosis et descriptio Linnéi inter se non congi-uunt, cujus rei verisimiliter lapsus calami in 

 diagnosi causa est. Nam in schedula etiam scribitur: »179 Eribotes. Papilio hexapus? alis integer- 

 rimis flavis, anticis supra nigro-maculatis — Magnitudo 4. — Ålas primores suhlanceolatce, subtus 

 fiavffi supra fuscsB maculis 3 flavis, inajqualibus, quariim 2 a margine anteriore oblique versiis dis- 

 cum, 1 ad medium marginis tenuioris. Ala3 secundaria; flavaj margine postico versus angulum exte- 

 riorem fusco; subtus flavas, fascia lineari transversa obsoleta cinerascente.» 



Linnéi speciem potissimum ad genus Dismorphia Huen. =) refero, quamquam forma, in quam 

 plane quadret, mihi non cognita est. Linné fortasse hoc sub nomine nihil aliud intellexit, quam 

 quod deinde ut P. Melite descripsit. 



Papilio Eribotes Fabe. ^) longe alia forma est. 



') Voyage to Jamaica t. 239 f. 25, 26. 



^) Gazopliylaciiim t. 6 f. 7. Nonne ad Heterocera refereDdar 

 3) Nat. Hist. Birds t. 38. 

 ') Thesaurus IV t. 29 f. 13, 14. 



') Conf. Systematis Naturae ed. XH, iibi haec species juxta P Pintkieus coUocata est. 



6) Syst. Ent. p. 484 b. 183; Spec. Iiis. II p. 60 n 2(^7; Mänt. Ins. II p. 29 n. 308; Ent, Syst. IILl p. 73 n. 229. — Ancen 

 Eribotes (Fabr.) 



K. Sv. Vet. Alj. HandL Band 19. N:o ö. 7 



