KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. I7. N:o 6. 5 
ipsi nature studeat illamque quasi devote consulere conetur; ubi quum nihil certi 
quidem proficiatur, nisi inductionis quam dicunt legibus strictissime observatis, maxi- 
mam sibi speciminum copiam comparaverit illamque scrupulose atque subtiliter iterum 
ac sepius examinaverit, nihil negligentie, nihil arbitrio, nihil prejudicio permittens. 
Que omnia quamvis magni laboris sint quamvisque multum in eo genere sit peccatum, 
tamen nostris temporibus methodus scientie naturalis eo est provecta, ut si quis veri- 
tatem impigre queerit, eam se assecuturum, non sit quod diffidat. At multo difficilius 
est rei alteri que postulatur satisfacere, ordini dico systematico; si quidem illum in- 
corruptum proferre volumus, quo res naturales in unum conjunctas esse nemo nature 
vere peritus neget. Quod quum per se difficile sit, difficilius fit eo, quod, quum hodi- 
ernis auctoribus hec res parum cordi esse videatur, nulla certa via ac methodo in- 
venta, qua progrediendum sit, suo cuique ingenio et opinione nitendum est. Quo fit, 
ut pro se quisque plerique, notis que ipsis gravissime videntur freti, quasi-naturalem 
dispositionem exstruant, quam destruunt proximi, aut nullo aut sane exiguo scientize 
fruetu capto. Quod vitium sic solum evitari potest, si non hinc inde notulas varias 
decerptas excipimus, sed undique aggredientes veram totamque plantarum indolem cog- 
noscere conamur, ita, ut non species quedam imaginationi oblata, sed idea vera ratione 
comprehensa concipiatur. Hac formarum singularum indole deprehensa, facile appa- 
rebit, que, utpote eundem typum exhibentes, in unum gregem naturalem sint conjun- 
gend2e; quomodo autem hi greges secundum cognationem cohereant, optime demonstra- 
bunt forme intermedize, ab altero ad alterum spectantes vel transeuntes. Sic demum sy- 
stema vere naturale sensim constituetur. 
Quam immensi operis sit vel unius generis monographiam hac via ac ratione 
instituere, neminem esse puto qui dubitet. Itaque quum in animo nobis fuerit Ar- 
thonie genus illustrare, neque temporis neque materia satis fuit ad universas species 
tractandas, quare necessitate coacti illarum, que in Scandinavia invente sunt, terminis 
opus nostrum circumsecripsimus. Neque vero externas plane omittere voluimus, et quod 
complures earum verisimile est in nostris quoque finibus reperiri posse, et maxime 
quod his neglectis illarum affinitates atque ordo naturalis haud satis intelligi possunt. 
Itaque eas, quas his rationibus necessarias duximus, breviter exposuimus. 
Locus systematicus. 
Systemati, quod in »Lichenographia Scandinavica» proposuit TH. FRIES, maxime as- 
sentientes, Årthomniw genus adseribimus classi (vel provincie) Ascomycetum, familie 
(vel subelassi) Lichenum, tribui Graphideorum (Sclerolichenum), in proxima vicinitate 
ponentes generum Öpegraphe, Melaspilee et presertim Mycopori (vel cum hac potissime 
jungend&e Arthopyreniwe); ad hoc transitum praebet Dermatina (vide p. 8), quod sub- 
genus hujus vel illius 2quo fere jure haberi possit. 
Hujus dispositionis breviter rationem reddemus. Primum quod Lichenes Asco- 
mycetibus adnumeramus, haud longa explicatione opus est. Tanta enim est et tot rebus 
perspieua congruentia, ut nullus hoc tempore auctor, quod quidem nos compertum 
