6 S. ALMQUIST, MONOGRAPHIA ARTHONIARUM SCANDINAVIZE. 
habeamus, ne ita conjungantur resistat. Neque, etiamsi graves in propagationis modis 
differentiax videntur esse, est, cur has systematica ratione nimis magni faciamus; quum 
enim pauci modo Ascomycetes, si propagationem respicimus, sint explorati, fieri potest, 
ut transitus inter Lichenum et Ascomycetum nunc notos propagationis modos exsistant. 
Neque uni quamvis gravi discrepantie in tanta tamque multarum rerum congruentia ita 
multum momenti tribuamus, presertim quum connexum intimum certissime probant 
frequentes transitus. FEjusmodi multe adsunt forme in terminis Lecidineorum infi- 
morum, Opegraphe, Melaspilee, Mycopori generum posite"). 
Porro Lichenes gregem naturalem efficere, omnes auctores, quantum scimus, con- 
sentiunt. Videatur quidem iis, qui theoriam Schwendenerianam de gonidiorum na- 
tura amplectuntur (quorum ad numerum etiam nos haud inviti accedimus), sublato 
charactere, quod ad hoc tempus semper ut primarium propositum est, haec »classis» 
omni fundamento carere. At si quis in lichenibus cognoscendis paullum modo versatus 
est, eum nullo modo fugere potuit indoles ab omnibus »fungis» diversissima; nedum 
is, qui subtilius studium illis dederit, neget, tota formarum turba unum quoddam 
atque continens effici, quippe que typum eundem maxime expressum exhibeant et 
ita altera ad alteram aptate sint, ut non nisi maxima difficultate in genera tribusque 
dispertiri possint”). Si igitur vera sunt, que supra de affinitate naturali cogno- 
scenda diximus, confitendum est, lichenes naturalissimum efficere gregem. Atque si 
Schwendeneriani gonidiorum presentiam pro fundamentali lichenum charactere agno- 
scere non possumus, certe unusquisque rei lichenologiee peritus pro utilissima nota 
habebit, quum, qui lichenes putentur, agitur. Minime vero solum ob eam caussam, 
quod gonidia desunt, excludatur e licehenum numero plantula; quantum tali modo 
naturalis violetur dispositio, quum ex multis alis tum ex ÄArthonie genere satis elucet, 
in quo ejusdem speciei formarum alia gonidiis instructa alia iis carens inveniuntur. 
Jam cui tribui adnumeretur ÄÅrthonia, his rationibus adducti terminis circumserip- 
simus. Ut supra diximus, ex altera parte Opegrapham ex altera Mycoporum tangit. 
Illa (ut exotica omittamus) per Schismatomma in Dirinam abit; cui autem tota indoles 
majoris est pretil quam una nota quamvis magni ab auctoribus 2estimata (thallum dico 
fruticulosum), is Roccellam a Dirina haud longe removebit. Ex altera parte Myco- 
porum cum ÄArthopyrema et Melaspilea confluit; ab hac autem haud longe distent illince 
Graplus hinc Bactrospora, quacum connexam fingamus Leptoraphidem. Hec genera 
cum exoticis affinibus in tribum congregata Graphideorum antiquo nomine jure salutanda 
putamus. Exstat etiam alia series generum (Gyalecta — Belonia — Sagedia et his affinia) 
gonidiis precipue cum Grapludeis conveniens”). Num cum his in unum gregem sit 
congerenda, haud examinavimus; connexas esse inter se Gyalectam et ÖOpegrapham 
(Lecanactidem) per Rhexzophialen et Sagiolechiam suspicari licet. Si re vera sunt, tribum 
effici credendum est superioris ordinis, Sclerolichenes nominandam. 
!) Manifestissimum, qui nobis obviam venit, transitum hec series prebet: Peziza sanguinea — Pragmopora 
amphibola -— Arthroraphis flavovirescens — Bactrospore, omnes genere vix separande. 
2) Magis a ceteris distant (vel potius minus arcte coheerent) soli, quantum nobis innotuerit, Coniothalami. 
3) Etiam in aliis sat singularis est congruentia. Sic in neutra serie formee inveniuntur sporis simplicibus 
aut vere fuscis predite, que tamen in aliis et Lichenum et Disco vel Pyrenomycetum tribubus frequen- 
tissime occurrunt. 
