8 S. ALMQUIST, MONOGRAPHIA ARTHONIARUM SCANDINAVIZE. 
dein in ramulos sese diviserit, prout stirps in consortio ineundo hanc vel illam sibi 
adjunxerit sociam plantularum natura inter se tam dissimilium, quam sunt Nostoc, 
Cystococcus, Trentepholia. 
Ut plerumque membra inferiora serierum naturalium cum aliis seriebus connexa 
esse solent, sic etiam Arthomiw genus per sectionem Lecideopsidem (inprimis spec. A. 
pheobeam et patellulatam) conspicue accedit generi Catillariw ad Archilichenes Lecidineos 
pertinenti. 
ARTHONIA Ac. 
Syn. Arthonia AcH. apud Schrad. Journ. 1 B. 3 St. p. 3 (1806; etiam Solorinas includit), 
L. U. p. 25 (fere hodierno sensu), Syn p. 4. 
Arthonia NYL. Essai d'une nouvelle classif. sec. Mém. p. 189. 
Huc Massalongiana gen.: Arthonia Ric. p. 48, Framm. p. 8, Coniangium Framm. 
p. 5, Trachylia, Pachnolepia, Naevia, Arthothelium, Coniocarpon, Conida 
(de his vide sub sectionibus); et Koerberiana: Arthonia Syst. Lich. Germ. p. 289, 
Coniangium S. L. G. p. 298, Arthothelium, Pachnolepia, Leprantha, 
Trachylia, Conida (de his vide sub sectionibus). 
Arthonia, Coniangium, Arthothelium TH. Fr. Gen. Heterol. p. 96, 97. 
Char. gen.!): excipulum nullum vel rarissime ambiens; epithecium peridvum non for- 
mans; asci pyriformes; paraphyses indistinete; reactio amyli semper distincta, vulgo intensa. 
Thallus parum evolutus, uniformiter crustaceus, cum aliorum lichenum compa- 
ratus tenuis, in corticolis plus minus hypophloeodes; nullum stratorum distinetorum 
adest vestigium. Constat ex hyphis, quibusnutrimento sunt aut gonidia (chroolepea, 
palmellea) aut cellul& corticales arborum. Sepius gonidia, quod evidentissime vidimus, 
ex aliorum lichenum destructorum thallis originem ducunt (vide sub 4. pheobea I). 
Hyphe magis quam in ceteris plerisque lichenibus tenues, presertim antequam 
gonidiis (vel cellulis corticalibus) sint adjuncte; tum semper invenimus elongatas, J 
1) Ut melius differentie generic comparatione eluceant, characteres addimus generum maxime vicinorum. 
Opegrapha (HuMB., ACH.) ALMQU.: excipulum ambiens crassum atrum; asci clavati; paraphyses plerum- 
que distincte; reactio ut in Årthonia. 
Melaspilea NyL..: excipulum laterale distinetum atrum, ab hypothecio et epithecio peridium non for- 
manti discretum; asci elavati; paraphyses distinctissimea; reactio amyli nulla vel indistincta. 
Mycoporum (Fw.?) NYyL.: excipulum proprio sensu nullum; epithecium crassissimum, ex apicibus para- 
physium ramificantibus et inter se contextis formatum, cum hypothecio contiguo peridium formans; asci 
cylindrici vel ovati; paraphyses varize; reactio amyli nulla. 
Mycoporo potissimum subjungenda videtur sepius citata Dermatina nov. subg., precipue differens 
reactione amyli distincta et ascis ellipticis vel subpyriformibus, species amplectens anastomosantem (ACH.) 
NyL. (= Arthoth. Beltraminianum Mass.; forte etiam A. montellicum Mass. hujus sit forma), ruanam Mass., 
rosaceam ANZI, melanospilam ANZI, obscuram PERS. (= gyrosam AcCH.). Species, guas solas rite evolutas 
vidimus, prima et ultima magis ad Mycopora vergunt omnibus fere rationibus eoque inprimis insignes 
sunt, quod evolutione centrifuga partes apotheciorum juniores (exteriores) sole fructiferee sunt ascis con- 
fertissimis paraphysibus fere suppressis, vestustiores (interiores) ascis evacuatis steriles et collapse, ex 
hypothecio et epithecio fere solum constitutre; cui formationi in Arthoniis nibil simile reperimus, quum 
in compluribus Mycoporis (ex. gr. bitumineo HELLB.) fere eadem occurrit. D. ruana et rosacea (forma 
D. anastomosantis imperfectae?) Arthoniis (Neviis) propius accedere videntur; quo minus evoluta, eo simi- 
liores illis sunt. 
