KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. lZ7. N:o 6. 9 
non (ne in KOH quidem antea coctas') tinctas. Illa quum attingunt, circa ea conglo- 
bantur, incrassantur et conerescunt, sepe massam ” gelatinoso-grumosam = efficientes. 
Membran& enim plus minus gelatinose fiunt; quo magis, eo facilius J tinguntur”), quee 
reactio prope apothecia optime apparere solet. 
Gonidiorum chroolepeorum monilia, nunc magis nunc minus longa, quoad apices 
semper ab hyphis libera invenimus, deorsum vero ab his irretita singula plerumque 
divelluntur et tum amplificantur, deformantur ac sensim dissolvi et resorberi videntur'”); 
membrane eodem modo, quo hypharum supra diximus, transformantur (confer ex. gr. 
descr. Å. cinereopruinosw). — Palmellea gonidia omnino ut in Archilichenum thallis se 
habere videntur (confer descr. A. patellulate). — Cellul& corticales ab hyphis infestate 
eisdem, quibus gonidia chroolepea divulsa, rationibus degenerantur (cfr. A. scandi- 
navicam, dispersam, patelluiatam). 
Soredia, que in Sclerolichenibus (preter Roccellas) incognita videntur, invenimus 
quidem in duabus formis huc relatis, at num vere ad ÄArthonias pertineant, maxime 
dubium videtur (vide Obs. 4 sub 4. impolita). Contra valde propensi sumus, forma- 
tiones apotheciis similes, que in Å. fusispora frequentissime occurrunt, pro sorediis, 
quamquam (ut omnino hec plantula) gonidiis carentibus, habere. 
Apothecia semper minuta (rarissime 1 m.m. excedentia), plerumque irregularia, 
maculeformia vel lobata vel stellata vel lirelleformia, vulgo planiuscula, numquam di- 
stinete marginata. 
Hypothecium nunc versus thallum distincte (fusco- vel nigro-) limitatum, nunc 
in eum omnino transiens; vulgo tenue incolor sed interdum (precipue in sect. Trachylia 
et Lecideopside) erassum obscurum — atrum. Numquam stratum distinetum excipulare 
gignit; modo sepius falsum format excipulum margine sursum curvato hymenium am- 
plectenti. Neque a thallo neque a thecio essentialiter differentem structuram monstrat 
(gonidia quoque vel cellulas corticales nonnumquam includit); compactius est utrogque 
hyphis intricatissimis et arctissime connatis. De hyphis ascogenis nullas habemus ob- 
servationes. — Qu& thecio propria sunt, jam in diagnosi pro maxima parte attulimus. 
Hyphe thecii non (ut vere paraphyses) parallele distincte plus minus laxe coheerentes 
(in perfectissimis formis modo his accedunt), sed ita intricatex itaque membranis gela- 
tinoso-dissolutis et amylificatis coalite, ut distincete conspici omnino non possint (unde 
»paraphyses deficere» auctores predicare soliti sunt). In una f. parasitanti (ÅA. intexta Pp) 
Paraphysium apices nunc incrassati et ob- 
paraphysium omne vestigium deficere videtur. 
scurati nonnumquam ramosi epithecium”) formant modo crassum gelatinosum vel gra- 
nulosum — hyphososecedens, modo fere indistinetum; nunc hyphis sursum immutatis epi- 
thecium omnino deficit. Quo obscurius epithecium, eo magis incolor thecium esse 
1) Preparata in lice calica paucis momentis cocta aceto neutralisabantur. Jodi semper dilutam solutionem ad- 
hibuimus, quod aliter cerulea amyli (sensu strictiori) coloratio sepe invisibilis fit saturatiore rubra amy- 
lodextrini, que materia hic ut in omnibus Lichenibus et presertim Graphideis copiosa occurrit. 
?) Copiam igitur amyli vel materi&e amyloidex a gonidiis pendere videri, attentione dignum. 
3) Quum plurima que examinavimus Arthoniarum specimina in herbariis plus minus diu asservata fuerint, 
certa in hac re proferre nequimus. 
2) Quibus modis discus apothecii pruinosus fieri possit, videas sub Å. leucopellea et fusispora. 
EK. Vet. Akad. Handl. Bd. 17. N:o 6. 
