10 S. ALMQUIST, MONOGRAPHIA ARTHONIARUM SCANDINAVIE. 
solet; quam rem sic interpretari velimus, lucem ad obscurandum hic maximam vim 
habere. 
Asci multo magis quam in ceteris lichenibus inflati, nonnumquam pene rotundi. 
Membrana rarius fere Xquicrassa, vulgo apice aliquantum — maxime incrassata; strata 
interna tum gelatinoso-diffluxa videntur. Maxime illo casu evidens fit porus apicalis 
in omnibus (quantum nobis innotuit) lichenum ascis obvius. Etiam extrinsecus stratum 
magis gelatinosum J tinetum conspicere licet; quod in multis formis asci ex hymenio facil- 
lime secedunt, ex defectu ejusmodi strati pendere credimus. 
Spor2e cellulas continent duas—multas, qui numerus ad affinitatem indicandam hic 
ut plerumque haud ita multum valet. Vulgo altero apice crassiores sunt. Nonnum- 
quam membrana extrinsecus gelatinosa, quod stratum reactionem amyli sepe ostendit. 
In speciminibus Å. vagantis" epimele et mediellce sporas germinantes (»caudatas») inve- 
nimus. — De ascorum vel sporarum evolutione nihil habemus compertum. 
Materie KOH colorate (acidum chrysophanicum et cet.') in thallo rarissime, in 
apotheciis sepius occurrunt, nunc acervatim nunc vix conspicue; modo ut grana appa- 
rent (Conioloma), modo ut contentum ascorum abortivorum (ÅA. didyma), modo omnia 
fere complent (ÅA. helvola). 
Spermogonia nunc puncta minutissima nigra referunt, nunc majora sunt varia 
figura. In 2 spec. (ÅA. gramnitoplila et fusispora) spermogonia (rarissime) invenimus 
apotheciis omnino similia”). Satis mirum videtur, hic ut in permultis lichenibus adeo 
raro inveniri spermogonia. Quam rem sic declarare conamur, quod jam mature eva- 
cuantur et destruuntur; in quibusdam etiam exstare videtur dioecismus plus minus 
expressus (cfr A. impolitam et byssaceam). BEtiam interna structura aliquantum varia 
videtur; saltem in una specie (ÅA. fusispora) sterigmata invenimus distincta, simplicia, 
longa, in alia (ÅA. pheobea) prorsus indistincta, spermatiis immediate ex hyphis peridii 
exeuntibus. — Spermatiorum hic (ut in plerisque majoribus lichenum generibus) omnes 
solite forme exstant: ovalis, cylindrica apicibus incrassatis vel non inerassatis, capil- 
laris (hec tamen forma in una spec.). Nihil fere ad affinitatem naturalem he diffe- 
rentie pertinere videntur. 
Obs. 1. Ex hac Arthonice generis descriptione hec duo deducere conabimur. 
1) Ut jam supra compluries indicavimus, gonidia omnium Arthoniarum pro autonomis 
Algis certissime censenda sunt. Nam si organa esse supponimus, hec, ut nobis viden- 
tur, absurda consequuntur: a) specierum maxime cognatarum (ex. gr. Å. granitophilce, 
neglectulce), immo formarum unius speciei (ÅA. medielle) ceterum ne puncto quidem 
discrepantium, alia aliud haberet genus organorum assimilantium, que genera inter se 
dissimillima neque transitus ullos monstrantia suum quodque Algarum genus (Trente- 
pohliam, Cystococcum) in omnibus rebus imitaretur; b) specierum maxime cognatarum 
(A. spectabilis, subastroidece; patellulatce, peltigeree), immo formarum unius speciei (4. 
1) Plures ejusmodi in Arthoniis obviam venire, ex diversis reactionibus granorum in ÅA. eleganti et gregaria 
(vide p. 20 et 21) concludere licet. 
?) Ex hac re conjicere liceat, hic, ut in Physmate detexit StaHrL (Beitr. 1 p. 32), spermogonia in apothecia 
transformari; ad quam tamen conjecturam sive comprobandam sive refellendam omnino nihil afferre 
possumus. 
