KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. ÅZ. N:o 6. 17 
Obs. 1. E formis supra allatis y manifeste ad prexcedentem speciem, « ad se- 
quentem spectat. f quippe que ex unico loco sit cognita, non satis claram habemus. 
Videtur ad y se ita habere, ut Å. incarnata ad ÅA. helvolam. 
Obs. 2. De synonymia hoc additum volumus. Synonymum utrumque Achari- 
anum, Ad. lurida et Sp. paradozum, specialem modo formam « spadicecw respicit, item- 
que Å. spadicea LeiGET. (et NYL.) formam quasi extremam ejusdem, apotheciis peculiari 
modo coloratis, fere violaceo-atris, sporisque sepius et distinctius dissepimentum illud 
spurium ostendentibus; quam autem formam a ceteris nullis limitibus distinguere possum. 
Cel. ArRNoLD 1 c. id periclitatus est, pro distinctiva nota ÅA. luride K+, A. spadicec 
K — tribuens. Observandum autem est, in LEIGHT. exs. 97 (fonte speciei) KOH adhibito 
succum extrahi leviter fuscidulo-violascentem, itemque se habere omnino congruentem 
SCHAR. exs. 17'); magis perspicua hec reactio est in Herr exs. 161, et Zw. exs. 86 
A manifeste etsi minus intense habet K + (utrumque horum ab ARS. ad ÅA. spadi- 
ceam ducitur). Recte igitur cel. NYLANDER de ÅA. spadicea affirmat, »laminam apothecii 
tenuem KOH obscure violacee nonnihil tinctam». — Con. spadiceum v. luridum ARN. 
1. c. aliam quoque continet formam, sporis definite minoribus a £ diversam, quam 
proprio nomine (Å. subspadicea) salutavit NYLANDER (Flora 1875 p. 364). Nobis om- 
nino ignota. — Quod ad y attinet, rectissime forsan sublurida appellaretur, sed inep- 
tum id nomen varietatis Å. luride visum est. Denominatio a nobis nunce acceptå in 
eo laborat, quod Con. vulgare FR. ex synonymis expresse et « et y amplectitur. Sed 
ne novum nomen fingere cogeremur, illo uti jus nobis esse duximus, quoniam et ex 
exs. Friesiano Lich. Suec. 1 et ex descriptione persuasum habemus, hanc nostram for- 
mam illo nomine precipue esse respectam. Si quis autem satius duxerit, & et y ut di- 
stinctas species considerare, illam Å. luridam, hanc subluridam (vel vinosam? vide infra) no- 
minet. — Var. difformis NYL. (NORRLIN Not. Soc. p. F. et F1. Fenn. Förh. XI p. 133) secundum 
spec. orig. est forma y wvulgaris paullum destructa, ceterum nullo modo notabilis. — 
ÅA. vinosa LEIGHT. sec. exs. 224”) omnino nostram y vulgarem sistit; sed suspicamur, 
auctorem illo nomine etiam formas ÅA. didyme respexisse; saltem tales ab auct. Britannicis 
sie nominatas invenimus (ita a MuDD, vide sub A. didyma), unde etiam declaratur, Arnold 
sporas Å. vinose mensum esse 18—23 u longas (Verh. Zool. Bot. Ges. in Wien 1873 p. 507). 
Obs. 3. In Mouc. NESTL. exs. 1325 spermogonia adesse punctiformia rufofusca, 
spermatiis rectis 6—7 wu longis, I u crassis affert ARNOLD 1. ce. Que forma ÅA. luridee illo 
exs. contineatur, nescimus. 
Obs. 4. Con. luridum ab ARNOLD in Verh. Zool. Bot. Ges. in Wien 1872 p. 304 
commemoratum ex descriptione 1. ce. data hujus loci esse non potest. Forte sit forma 
ÅA. vagantis, que pro hac specie interdum determinari solet. 
3. ÅA. helvola NYyLr. 
Syn. A. lurida v. helvola Nyr. Arth. p. 92 (1856), Prodr. 411 (sec. determinationem auct., 
spec. authent. non vidimus); A. helvola Nyt. Flora 1867 p. 330. 
1) Hic tamen ab ARNOLD ad Å. luridam trahitur. Num in exs. cit. heterogenea sub eodem nomine ac nu- 
mero sunt edita? 
?) Immixta crescit « spadicea, externa facie haud tute distinguenda, sed quoad reactionem ac sporarum for- 
mam et magnitudinem nullos transitus invenire nobis contigit. 
K. Vet. Akad. Handl. B. 17. N:o 6 3 
