KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. IZ. N:O 6. IS) 
solezeformes (vel raro subovatee), 3-cellulares, cellula superiore subrotunda ceteris multo 
et longiore et latiore. J hymenium vinose rubet, strata subhymenialia partim cerule- 
scunt, dein sordida fiunt. 
Spermogonia non invenimus. 
Hab. Ad lignum cariosum (fidam ejus sociam vidimus Gyalectam dilutam) et corticem 
abiegnum. Lecta est tantum in Suecia, Lögde et Sulå Medelpadi&e (ubi ipsi 
frequenter legimus) et in Fennia, Tavastia Mustiala (KULLHEM, qui primus 
invenit). 
Obs. 1. Nimis precedenti affinis, quare forsan rectius ut subspecies illi sit sub- 
jungenda. Tamen ad interim ut propria species est retenta, quoniam note, quantulze- 
cumque sunt, semper constantes vise neque in magna speciminum copia transitus ullos 
nobis contigit observarer Preterea jam colore ceteroque habitu primo obtutu facile 
distinguuntur. 
Sectio II. CONIOLOMA (FL.) ALMQU. 
Syn. Coniocarpon DC. F1. Fr. II p. 323 p. min. p. (1805). 
Conioloma Fr. Deutschl. Lich. II p. 1 (1815). 
Coniocarpon ScHAR. Nat. Anz. 1821 (ex Fr. L. E.) 
Coniocarpon FR. L. E. p. 378. 
Coniocarpon Mass. Ric. p. 46. 
Thallus minus distinetus, gonidiis chroolepeis; apothecia granis cinnabarinis 
aut violaceis aut ochraceis KOH tinctis referta, lete colorata—obscura, semper in 
rubrum vergentia; spore 4—6-cellulares. 
Ex altera parte Coniangium (per A. elegantem), ex altera Pachnolepiam (per A. 
albellam) tangit. Etiam Fuarthonic affine. 
Obs. 1. Sensu huic sectioni respondenti Coniocarpi nomen primum apud SCHERER 
et Fries adhibetur; primarium genus Candolleanum parum ad hunc sensum quadrat, 
una solum specie ex tribus') huc pertinente. Quze quum ita sint, Floerkeanum nomen 
potissimum utendum videtur. 
[A. elegans (AcH.) ÅLMQU. 
Syn. Spiloma elegans Act. L. U. p. 135 tab. I f. 1 (1810), Syn. p. 1 (vid. spec. auth.) ! 
Arth. ochracea Dur. Revis. du genre Opegr. p. 8 (1818). 
Con. ochraceum FR. Lich. Eur. p. 380. 
Con. ochraceum Mass. Ric. p. 47. 
Artb. ochracea KörB. S. L. G. p. 292, Par. p. 264. 
A. cinnab. v. ochracea Nyt. Arth. p. 89, Prodr. p. 410. 
Exs. Moug. Nestl. 470, Mass. 14, Hepp 354, Zw. 308, Rab. 337, Anzi Sondr. 217. 
1) Reliquae sunt »Spiloma melaleucum» et »Sp. olivaceum» (de illa vide sub A. leucopellea, haec nobis ignota). 
