KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 7. N:o 6. 23 
KOH adjuncto, aliter non semper) roseolum colorem"”) provocat, J plus minus cerule- 
scentem, dein vinose obscurascentem (rarissime sine cerulescentia vinose rubentem); 
hec reactio ad cellulas epidermidis destructas ex magna vel maxima parte pertinet. 
Hyphe initio sat tenues J non tincte, dein sensim dilatate et gelatinose J plus minus 
dilute vinose rubent, KOH et J cerulescunt. Gonidia mediocria recentia non tinguntur, 
vetusta et evacuata dilutius violascunt. 
Apothecia (0,;—1,> m.m. diam.) primitus sat minuta, plana innata vel convexa 
appressa, rotundato-difformia; demum magna, plana, verrucis innata, confertissima vel 
confluentia, primo albo- demum tenuiter cesio-pruinosa, humectata vel trita et intus 
dilute fusca. Hypothecium sat crassum incolor, subtus passim tenuiter fuscolimitatum, 
cum hymenio confluens sed ex filamentis magis irregulariter (fere reticulate) dispositis 
compositum. Hymenium incolor, sursum dilute fuscum. Asci 45—55 u longi, 22—27 u 
crassi, pyriformes, membrana sursum incrassata. Spore 14—20 wu longe, 6—38 u crasse, 
e cuneiformi ovate, vulgo 5-, rarius 4- vel 6-cellulares, cellula suprema ceteris non 
majore. J hymenium cerulescit, dein vinose rubet (raro vin. rubet sine ceer.), hypo- 
thecium post cerulescentiam sordide violascit. 
(De spermogoniis vide infra.) 
Hab. In cortice quercuum annosarum, australioribus provinciis privus. In Dania 
lecta: Jyllandia Hindsgavls skov et Fenö (sec. D. B. T. 1877), Sjellandia et 
Fyonia meridionali (Br. et Rosrr. 1. c.); in Suecia: Reften Scanix (E. FRIES), 
Hanö et Elleholm Blekingize (sec. HuLTInG, Lich. excurs. Blek.), Ekerum et Högby 
Oelandix&e (FLoDp. et STENH.), Kams, Grunsne, Martebo Gotlandie (STENH.). — In 
tota fere cetera Europa frequens. 
Obs. 1. Nomen pruinosc, quo ACHARIUS permutavit vetustiora impolite et pru- 
inate (ab eo ut synonyma citata), verisimiliter utpote minus bona, ex prioritatis lege, 
quamquam aptius, antiquissimo cedat necesse est. Inter compluria spec. Achariana, 
que vidimus, unum fvit Buellia alboatra, cetera rite determinata. 
Obs. 2. De spermogoniis valde sumus dubii. Indicantur quidem in RAB. exs. 683 
A,B et Nyr. exs. 83 b, sed illud Opegrapham sistit (vulgata videtur), hoc sec. HEPP (in sched. 
ad exs. 898 pertinenti) est Årth. medusula (Pers. in Act. Wett. Vol. 2 p. 15 sub Opegrapha) 
Herr spermogonifera, et re vera ab hac (HEPP exs. 898) ne puncto quidem diversum videtur; 
in utroque spermogonia copiosa mediocria, juniora albosuffusa, demum atra, spermatiis ob- 
longo-cylindricis, 4—5 u longis. Ex altera tamen parte non ita mirum sit, si duze in ommni- 
bus rebus fere congruentes ”) species etiam hac ratione congruant. Thalli structura, in utra- 
que fere eadem, ad questionem dijudicandam nihil valere videtur. Utri igitur, NYLANDRO an 
Herr, fides habenda sit, plane nescimus; NYLANDRI tamen sententiam forte confirmet spec. a 
LAHM missum, in quo spermogonia supra descriptis similia apotheciis ÅA. impolite vieima se- 
dent (at non immixta). — In spec. Scandinavicis nulla omnino vidimus spermogonia. 
Obs. 3. Quamquam ÄArth. pruinosa B lobata Fr. L. D. exs. 22 (Arth. lobata Mass. 
Rice. p. 52, Pachnol. lobata Körs. S. L. G. p. 296, Par. p. 273) numquam a nobis est 
1) Nulla alia Arthonia nobis cognita has reactiones ostendit. 
?) Differentia maxime posita est in apotheciis eleganter et tenuiter stellato-divisis, ramis confertissimis, sub 
pruina mox evanescenti nigris. 
