NN 
KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 17. N:o 6. 2 
Apothecia (0,3—1 m.m. diam.) sat rara, innata, initio minuta, convexa, orbicu- 
laria, pruina crassa cesia tecta, demum submediocria, plana, varie angulata, pruina 
tenui vel fere inconspicua, trita et intus atra. Hypothecium crassum incolor, subtus 
et ad latera fuscidulo- vel atrolimitatum excipulum tenuissimum formans. Hymenium 
incolor vel fuscidulum, strato tenui fusco tectum. Aseci 40—45 wu longi, 20—25 u 
crassi. Spore rarius bene evolute 15—18 wu longe, 6,,—7,5 u crasse, 4—5-cellulares, 
vulgo 11—14 wu longe, 5 mu crasse, 3—4-cellulares, e cuneiformi oblonge, utringue 
obtuse, cellula suprema et sepe infima ceteros magnitudine superantibus, szepe infu- 
scatxe. J hymenium (etiam asci) vinose rubet, hypothecium vix mutatur. KOH 
nihil agit. ; 
Spermogonia et in fertili et in sterili crusta frequentissima, minuta vel minutis- 
sima, supra thallum elevata, spermatiis oblongo-cylindricis 5—6 wu longis. 
Hab. Ad corticem arborum: quercus, alni, abietis, betule etc. Lectam vidimus in 
Suecia: Omberg, Sund in Ydre Ostrogothiz (STEsH.), Lidköping Vestrogothie 
(GrzwE), Hernösand (ipsi); in Fennia: Karelia, Klimski (SimminG). — I Ger- 
mania, Helvetia rarius inventa. 
ÖST FPyrs stictica "= "lecidinan HR. Lo EP. 458, vulgo huc ducitur; Syno- 
nymum nobis valde videtur incertum. Neque enim syn. citatis confirmatur neque a 
STENHAMMAR, quem tale syn. vix potuisset fugere, 1]. c. commemoratur. Spec. auth. 
non vidimus. Ipsa autem P. stictica Fr. hanc speciem inprimis respicit, quamquam etiam 4. 
byssaceam saltem in L. E. huc traxisse videtur. — ÄArth. melaleucella NYL. et Å. lila- 
cina Körs. formam vulgatiorem respicit sporis minus bene evolutis; ÅA. cinereoprui- 
nosam formam typicam appellant. Descriptio A. melaleucelle secundum specimina prava 
facta videtur, quare minus bene quadrat. Certe tamen huc pertinet. 
[A. fuliginosa Fw. 
Syn. A. fuliginosa Fw. Bot. Zeit. 1850 p. 569. 
Lepr. fuliginosa KörB. S. L. G. p. 294, Arth. Par. p. 268 p. p. 
Hiss Arn 209-32, Db. 
Externa facie spec. sequenti fere omnino similis, apotheciis modo minus lobatis, 
humidis in fuscum vergentibus. Hypothecium et hymenium incolora, epithecium cras- 
sum, uscoatrum. Asci magni late obovati. Sporx magne 20—24 u longe, 7-9 u 
crasse, pluricellulares, cellula suprema maxima. J hymenium ccerulescit. — Ad abie- 
tem et Pinum piceam in Germania non frequens; etiam ex Kurlandia indicatur. 
Obs. 1. Locus systematicus hujus eximie speciei ambiguus. E characteribus 
potissimum ad hanc sectionem referenda, verisimiliter tamen magis affinis sequenti, 
quem habitu et fabrica epithecii, et maxime Å. gregarice, quem tota interna structura 
fere ommnino refert. Inter has transitoriam quasi formam prebet. 
Obs. 2. A Körs. in Par. cum sequenti commiscetur, ad quam spec. Gotlandica 
ab illo huc ducta pertinent. | 
