28 S. ALMQUIST, MONOGRAPHIA ARTHONIARUM SCANDINAVLIZE. 
Sectio IV. TRACHYLIA (FR.) ALMQU. 
Syn: Trachylia Fx. Lich. dianome nova p. 7 (1817), W. Ak. H. 1822 p. 251, L. E. p. 402 
(vide infra). 
Trach. Mass. Alec. gen. p. 14 (una spec. zeque ac ambo sequent. syn.). 
Trach. KörB. S. L. G. p. 299. 
Trach. TH. FR. Gen. Heterol. p. 97 (ut subg. Arthonize.) 
Thallus nune erassus, nunc indistinetus (vel nullus?), gonidiis chroolepeis plerumque, 
palmelleis scepe obviis; apothecia atra, scabrida, non pruinata (eque ac in omn. sequ.), 
subregularia; hypothecium sat crassum — crassissitmum, sordide fuscum — fere 
atrum; epithecium crassum vulgo in frustula secedens; paraphyses ommino indi- 
stincte; sporw 2—0J-cellulares. (Prima spec. in variis recedit). 
Hec sectio, per A. leucopellcam cum antecedentibus duobus connexa, in sequen- 
tibus typum a vulgari Årthomic magis magisque recedentem exhibet, qui in A. gramntto- 
phila culmen attingit cam Dermatina (vide p. 8) magnam prabens analogiam, maxime 
autem Å. vaganti affine. Etiam cum ÅA. didyma nexum suspicari licet. 
Obs. 1. Trachylie genus variis limitibus transscripsit Fries. In Lich. dian. 
nihil ad ideam generis cognoscendam exstat, nisi deseriptio brevissima, omnino cum 
descriptione in W. Ak. H. 1822 data consentiens, qui locus ergo pro vero generis fonte 
habendus est. Hic Tr. arthonioidem pro typo generis declarat, quamquam varia hetero- 
genea etiam huc ducit. In Sched. crit. de L. S. f. I huc etiam trahitur sequens s. n. 
Tr. melaleuca. Dein in L. E. his remotis typica species sola restat. In posteris autem 
scriptis (FI. Scan., Summ. Veg.) cel. auctor, que nunc Cyphelia vel Acolia appellantur, 
subjungit. Heec potissimum, ut vult NYLANDER, Trachylice nomine salutare, absonum 
nobis videtur. Optime vero retinebitur pro »Tr. arthonioide» ejusque consanguineis, in 
quas et deseriptio primaria et nomen bene quadrat. 
9. ÅA. leucopelleea (ACH.) ALMQU. 
Syn. Spil. melaleucum 7 leucopeileum AcH. L. U. p. 138 (1810; spec. orig. vid.); Sp. 
marmoratum AcCH. in herb. (nomen primum a NyLr. Herb. Mus. Fenn. p. 92 publici 
juris factum 1859; spec. auth. vid.). 
'Trach. melaleuca!) Fr. Sched. ad L. Su. f. 1 p. 10. 
Arth. Schereri Mass. Symm. p. 68 (1855; spec. orig. non vid.). 
A. cinereopruinosa v. lobata NY. Prodr. p. 411 (1857): Arth. marmorata L. Scand. 
Do 20 
A. marmorata Br. et Rostr. L. D. p. 120 (descriptio bona!). 
Exs. Lich. Suec. 23, Stenh. 150, Arn. 315 a, b, Rab. 778, 851, Norrl. et Nyl. 46. 
1) Spil. melaleucum AcH. L. U. p. 137 (1810), Syn. p. 2, cujus duo vidimus spec. orig., lichenem sistit 
graphideum habitu insignem, a Durour in Gallia ad corticem quercus lectum; antiquius nomen est Conio- 
carpon nigrum DC. FI. Fr. II p. 324 (1805). Thallus albus, farinaceus, lineis nigris decussatus; apo- 
thecia nigra subrotunda intus carbonaceam massam solum exhibent (hypothecium elapso hymenio?), quare 
ne genus quidem determinare possumus. 
