36 S. ALMQUIST, MONOGRAPHIA ARTHONIARUM SCANDINAVIE. 
scula. Hymenium fere incolor, hypothecio sordido vel sordidulo tenui suffultum, epi- 
thecio tectum haud multum distineto sed crasso, viridule fuligineo, ad latera hymenii 
continuato, quasi-excipulum formanti. Asci 42—50 u longi, circa 20 u crassi, membrana 
sursum vulgo satis incrassata. Spore 12—20 u longe, 4—6 u crasse, elongate ovato- 
oblonge, interdum »halone» circumdate. J hypothecium hymenium epithecium cerule- 
scunt, dein illa plus minus violacee vinose rubent!), hoc plerumque obscurascit; 
asci plerumque (et contentum et membrana), spore rarius vinose rubent. KOH nihil 
fere agit. 
Spermogonia in spec. Scand. numquam vidimus (sec. Mupp 1. ce. in var. ab illo 
anastomosanti denominata spermatia sunt cylindrica, paullo longiora quam in ceteris 
plerisque ÄÅrth. spec.). 
Hab. Ad corticem levigatum arborum omnium fere frondosarum, raro ad lignum de- 
nudatum tota, ut videtur, Scandinavia. Adhuc in Medelpadia, Angermannia 
(ipsi) Suecize, in Tavastia (Norruin) Fennie frequens, usque ad oras Nord- 
landie et Finmarkie Norvegixe (WG, SMFLDT, NORMAN) et ad Mare Album (sec. 
NyYL.) procedens. In regionibus inferalpinis (ex. gr. Jämtlandia) raram invenimus, 
ex subalpinis numquam vidimus. 
Obs. 1. Varietates permulte ab auctoribus sunt proposite, apotheciorum di- 
versa forma precipue fundate; sed quum hac ratione omnino nulli exstent limites, in- 
ternaque structura omnium congruat, superfluum duximus distinguere, ubi natura nihil 
distinxit. Omnium maxime evoluta est f. Swarziana Auct. (ACHE. p. p-), apotheciis majo- 
ribus sepe tumidis, specie indivisis, rotundatis. — Insignem autem morphologicis pre- 
cipue rationibus formam sistit 4. sorbina Norm. Spec. L. nat. p. 120. Hujus thallus 
fuligineus pinguidulus; apothecia innata plana, sat magna, angulata; hymenium e ceru- 
lescenti fuligineum, epithecio carens, paraphysibus crassis, distincete parallelis instructum, 
KOH luride virescens; ad corticem Pruni Padi prope Tromsö lecta. Primaria ÅA. sor- 
bina KörB. Par. p. 265, L. S. G. 20 (in Sudetis ad corticem sorbi; eandem a MuDpp 
in Anglia lectam vidimus) ceterum similis, hymenii natura et colore magis ad formam 
vulgarem tendit. Sec. spec. orig. hec omnino est A. melantera Act. L. U. p. 143, 
Å. obscura 6 melantera Syn. p. 7”); dicatur ergo f. melantera (ACH.) ALMmQu. — Aliam 
NORMAN 1. c. formam passivam cofmmemorat, J non reagentem, at ejusmodi plantulam 
pro Arthomia agnoscere non possumus, quum etiam prima initia apotheciorum J semper 
reagere viderimus. In spec. auth. vulgarem modo ÅA. astroidee formam et Arthopyre- 
mam gquandam invenimus. — In Not. ur Soc. p. F. et F1l. Fenn. Förh. XIII a NORRLIN 
indicatur var. epipastoides NYL. e Lapp. Torn., Olostunturi. Neque illine neque aliunde 
specimina hujus varietatis vidimus; descriptio parum significeans in NYL. Arth. p. 96 
(s. n. Vv. epipaste) data sporas indicat nonnihil majores quam in Å.radiata; ÅA. punctif. 
formam esse crederes. Sec. LEIGHTON Grev. 1872 p. 59 sporarum cellula suprema ce- 
1) Rarissime id solum hymenii, quod ascos proxime circumdat, ita decoloratur, manente in cetero ceerule- 
scentia (fere ut in quibusdam formis ÅA. punctiformis). 
?) Hoc quidem synonymon a NYL. ad A. punctiformem trahitur; determinatio autem nostra nititur specimine 
ut testatur descriptio in L. U. accurato, ipso originali. 
