46 S. ALMQUIST, MONOGRAPHIA ARTHONIARUM SCANDINAVIA. 
scure fusco. Asci pyriformes 30—40 u longi, 15—18 wu crassi, membrana sursum in- 
crassata. Spore (quum bene evolute sunt) parvula 12—14 u longe, 4 u crasse, ex 
ovato oblonge, cellulis 2, inferiore paullo longiore. J hymenium post cerulescentiam 
sordide winose rubet, membrana ascorum non coloratur; KOH e roseo wiolascit. Sper- 
mogonia creberrima punctiformia, spermatiis longissimis capillaribus curvatis. — Ad cor- 
ticem populorum in Europa magis meridionali. 
Obs. 1. Num jure ad hanc sectionem duxerimus, minime sumus certi; vix ad 
ullam ejus speciem (nisi forte ad Å. ilicinam vel adspersam) accedere videtur. Forte 
major exstat cum Å. didyma affinitas.] 
Sectio VII. LECIDEOPSIS nob. 
Syn. Allarthonia NyrL. F1. 1878 p. 246 (p. p.?) 
Thallus numquam hypophleodes, distinetus, gonidiis palmelleis (vel fortuito im- 
nugtis chroolepeis), hyphis moxz J coloratis, vel (in formis vere parasiticis) nullus; 
apothecia plerumque orbicularia (numquam lirelleformia), convexa; hypothecium nunc 
crassum vulgo obscurum, nunc fere deficiens (in formis parasiticis); paraphyses paullum 
visibiles; asci pyriformes — obovati; spore vulgo bi-, rarius pluricellulares. — Fere 
omnes in aliis lichenibus plus minus directe parasitice; aut mere parasitantur, apo- 
thecia thallumve infestantes, aut gonidiis Archilicechenum destructorum ad proprium 
thallum exstruendum utuntur (confer A. pheobeam). 
Species hujus sectionis, quibus inprimis terr&e septentrionales abundare videntur, 
seriem formant (si ÅA. pheobeam excipias) arctissime coherentem, summis formis Leci- 
deas (Catillarias) versus spectantem, quum infim&e descendunt, fere altius quam quis- 
quam alius lichen. Inter alias Årthoniw sectiones Trachylia sola affines habet formas; 
he du&e ita confuunt, ut certos limites invenire difficillimum sit. Ut in parasitarum 
generibus esse solet, form& infinite atque intricatissime; namque ex altera parte una 
species, prout in diversis stationibus vivit, quoad habitum et notas preter opinionem 
variare potest; ex altera diverse species, si in eadem statione vivunt, formas analogas 
multis rationibus congruentes progignunt. Precipue circa centrum sectionis, ÅA. vagan- 
tem, form&e ita conglomerate, ut quid pro specie quidve pro varietate ponatur, arbitrio 
uniuscujusque est permittendum. Si quis sub tribus speciebus (ÅA. pheobea, vaganti, 
glaucomaria) omnes subjunget, nobis haud multum invitis faciet. 
Obs. 1. AÅAllarthonie nomen adhibere non potuimus, quum ad ideam vel circum- 
scriptionem cognoscendam nihil preter notam »haplogonidiorum» attulerit auctor. 
Obs. 2. Ad hanc sectionem pertineat ÅA. epiphyscia Nr. F1. 1875 p. 361 (supra 
Physciam ccesiam in Finlandia Hollola, LANG»), nobis ignota; secundum descriptionem 
minus completam verisimiliter in formis A. vagantis est ponenda. 
